Dua ve Masaüstü Fotoğrafları

Güzel ve kaliteli masaüstü fotoğrafları üzerine hadis ve ayetlerde geçen duaları yazdım, isterseniz topluca indirebilirsiniz. 5 MB boyutunda küçük bir dosya.
Aşağıda ön izlemelerini görebilirsiniz. Onları indirmeyin onlar örnek ve çok küçükler :)
İNDİR 5 MB
Örnek fotoğraflar:









İNDİR 5 MB

FİLM GİBİ

FİLM GİBİ

Seni vurmamam için bir tek sebep söyle!

Evliyim ağabey.

Karını seviyor musun?

Şey, evet, evet! Evet, yani!

Kes, bu kadarı yeter, baştan alıyoruz. Yahu kardeşim, mimikleriniz burada önemli değil. Okuyucu mimiklerinize önem vermez. Ne diye yırtınıyorsunuz? Oyunculuk istemiyorum sizden. Yazdığımı yaşayın, gerisini ben hallederim. Baştan alıyoruz.

Seni vurmamam için sebep söyle ulan!

Evliyim ağabey, çocuklarım var.

Pardon, iki sebep saydı ve ben ulan kelimesini ekledim, bozulacaksa aynen yaşayalım.

Tamam, madem öyle serbest takılalım biraz. Bakalım ne çıkacak. Ciddiyim, böyle devam edin.

Seni vurmamam için bir tek sebep söyle!

Usta, bunun silahı milahı yok ki, hiç inandırıcı olmuyor böyle de.

Gidin şuna bir silah bulun. Varmış gibi yaşasana. Sanki film çekiyoruz. Tamam, ilk repliği geç devam et.

Evliyim ağabey.

Karını seviyor musun?

Evet, şey, yani evet!

Hiç mi kızdığın zaman olmadı?

Oldu tabi de geçici şeyler. Hem beni vurmazsan böyle şeyler yüzünden kızmam bir daha.

Durun bir dakika. Senin elinde bir silah var, daha yukarıdan sorular sormalı değil misin? Ya sen, alnına kurşun yemek üzeresin, bu ne biçim bir yalvarma? Bakın, sahiden böyle olmayacak.

Usta, haksızlık ediyorsun ama. Bize olayın arka planını anlatmadın ki, ben niye bu adam silah dayıyorum, niçin vurmakla tehdit ediyorum, bu adamı tanıyor muyum, olay nerede geçiyor... Hiçbir ayrıntı yok elimizde. Doğrudan olaya soktun bizi.

Ya, demek doğrudan olaya soktum. Dinleyin o zaman: Bu gün Kütahya otobüsüyle dönerken elimdeki kitabı yarı yolda bitiriverdim. Bu yolu yüzlerce defa seyrettiğime göre, geriye bir seçenek kalıyordu: Hikâye taslağı çıkarmak. Düşündüm ki, elimde bir silah olsa ve gidip şoförün kafasına dayasam, şoför eski bir arkadaşım –gerçi zor tanıdık birbirimizi- hani kafayı yemiş gibi yapsam, gerisi nasıl gelir? İşaret parmağımı namlu, başparmağımı da –arkaya yatırarak- horoz yaptım ve önümde oturan ihtiyar çifte doğrulttum. Yanımda oturan ve Yahudi markalarının imitasyonu losyon kullanan beyefendiye çaktırmadan birkaç el ateş ettim. Niyetim kimseyi vurmak değildi gerçekten. O sıra gözlerim fena ağırlaştı, uyumuşum. Yanımdaki kokunun eksildiğini fark ettiğimde hemen gözlerimi açtım. Çift kişilik koltukta yapayalnızdım artık. On altı numaralı koltukta oturan yolcuyu –yani kendimi- düşündüm. Neler yapabilirdi neler. Kafamdan çok şey geçti. Yolun bitmesine pek az kaldığı için hiç birini uygulamaya sokmadım. Böyle olunca da zihnimde izi kalmadı. Kala kala işte o, ilk replik cümlesi kaldı geriye. O cümle birçok öykünün ilk cümlesi olabilir, bunu fark ettiniz mi? Sizi özellikle denedim. Herkesin hayal dünyası farklı, sizden de ilginç fikirler, çok daha ilginç fikirler çıkabilirdi. Boş verin, gerisini ben yazacağım. Şimdi, kısaca özetliyorum, baştan yaşayacaksınız.

Nil nehri kıyısındayız. Senin elinde bir silah var –hangi türden olduğu önemli değil- önünde yatmakta olan mumyaya doğrultmuşsun. Mumya -yani sen- çaresiz gözlerle doğrultulmuş silaha bakıyorsun. Adam seni vuracak ya da vurmayacak, o kadar emin değil, sana bağlı. Başlayın!

Seni vurmamam için bir tek sebep söyle!

Evliyim ağabey.

KONUŞMAK VAKTİ DEĞİL

KONUŞMAK VAKTİ DEĞİL

Şüpheler izhar etmeye başladı birileri ve bu şüpheler yoluyla sanki bir iş yapılamayacağı izlenimi verilmeye çalışılıyor.

Unuttum, konu neydi?

Konu bildiğiniz konu, belediye.

Bu şüpheleri dile getirenlerle dile getirilmesine ufacık bile olsa katkı sağlayanlar sorumlu olacaklardır.

Nedir bu şüpheler?

Çekişmeler ve sürtüşmeler olacak, iş yapılamayacak, eyvah bunlar sadece kavga edecek falan. Hiç sanmıyorum. Seçim sonrası bu tür kaygıların olması doğaldır. Bunları büyüterek insanların gözüne sokmaya çalışmak zulümdür. Geleceğe ve insanlara karşı garezdir. Bunları düşünmek bile umudunu yitirmektir. Allah’tan umudunu kesenler ancak… diye, devam eden ayetleri biliyorsunuz.

Hayır, şimdi metanet zamanıdır. Kazanan da kaybeden kadar metanetli olmalıdır. Lütfen en ufak bir ima ile bile olsa karşı tarafla uğraşmaya veya intikam almaya çalışmasın kimse. Böyle bir şüphe ikilimi oluşturmaya çalışanlara fırsat verilmesin. Böyle bir şey yok ama şüyuu vukuundan beterdir bazı şeylerin. Konuşulmasına bile müsaade edilmemelidir. Kaybedenlerin de bu memleket için kazandıkları zamanları hatırlamalarını istiyorum. Onlar da hüzünlerini yeise çevirmesinler. İntikam peşinde olmak her iki taraf için de küçülme getirir. Bu küçülmeler şehrimizi geriye götürür.

İnanıyorum ki yeniler ve eskiler bir arada olmayı başaracak ve böyle olmasa bile herkes işine bakacaktır. Hiç kimsenin şehrin önüne engel olarak toz bile koymaya hakkı yoktur.

Başta da dediğim gibi bunlar ufak tefek şeyler seçim sonrası konuşulur. Mühim olan tadında bırakıp işine bakmaktır. Bazıların topluma umutsuzluk pompalaması çalışmak arzusunda olanların kulaklarına gitmemelidir.

Şimdi iş zamanıdır. Daha devir teslim töreni bile yapılmamışken böyle tuhaf kaygıların dile getiriliyor olması tuhaf değil mi? Şimdi konuşmak zamanı geçmiştir. Herkes lütfen işine dönsün. Biri ekmeğini yapsın, biri ayakkabısını satsın, biri siyasetini yapsın, biri yönetsin, biri yazsın ama hepsi tek bir şehirde yaşadıklarını ve Allah’ın kendilerini her yerde gördüğünü unutmasın.

Her duyduğunuzu sağda solda zevkle yahut üzgünlükle söyleyip durmayın. Gerçek olup olmadığını bile bilmiyorsunuz. Efendimiz diyor ki, “Her duyduğunu söylemesi, kişiye günah olarak yeter.”

 

 

TAVŞANLI'DA YENİ BİR DÖNEM

TAVŞANLI’DA YENİ BİR DÖNEM

Evet, biliyorum yeni bir döneme girildi. Şehrimizde önemli bazı değişiklikler oldu. Şehir siyaseti ilginç bir noktaya dayandı. Bir günde olduğunu düşünebilirsiniz ama değil. Birçok günde oldu. Belki de bunun önemi yok şimdi. Yeni bir dönem başladığını düşünüyorum, bu yeni dönemi konuşmak lazım artık. Bütün hizmetlerinden dolayı geçmişteki başkan ve siyasi gruba teşekkür etmek gerekiyor. Elbette onlar da şehrimizin gelişimi için uğraştılar. Eski dönemi teşekkürle andıktan sonra yeni döneme bakmalıyız.

Yeni bir dönem diyorum çünkü şehrimiz siyaseti çok büyük bir kırılma ile yön değiştirdi. Çoklarının beklemediği bir kırılmaydı bu. Açık bir farkla yön değişimi oldu. Bu fark seçilenler için sevinç vesilesiymiş gibi görünebilir ama emin olun değil. Bu seçim farkı büyük sorumluluk beklentisi anlamına geliyor. Bunu, böyle okumak lazım. Seçilenler için sorumluluk vakti. İnsanlar sizi büyük farkla seçtiklerine göre sizden çok şey bekliyorlar demektir.

Hiçbir şeyin yarım kalmayacağını ve yeni projelerin de hayata geçeceğini düşünüyorlar. Elbette seçilenler de bunu düşünüyorlar. Önümüzdeki günler güzel şeyler getirsin istiyoruz şehrimiz adına. Nasıl bir seçimden çıktığımızı ve şehrimizdeki siyasi havayı düşündüğümüzde bazı kaygılarımız var belki ama bunun üstesinden gelinebileceğini düşünüyorum. Ne büyük bir zafer ne de büyük bir hezimetten söz edilebilir. Hizmette yarıştan söz edersek orta noktada buluşulmuş olur. Artık siyasi kanatlar yok hizmetin farklı kolları var. Seçim bitmiştir, artık kazanan nasıl kazandığını kaybeden niçin kaybettiğini ivedi değerlendirip şehrimizin ve insanlarımızın hayrına elindeki gücü nasıl kullanabilir bunun hesabı yapılmalıdır.

Bir hesaplaşma süreci beklemiyor insanlar. Vekilini de başkanını da seçen aynı insanlar. Öyleyse onları birlikte çalışırken görmekten daha tabii ne olabilir? Bu yeni dönemin farklılıklar içereceğini söyleyenler sadece bu farkı yaratmak için çalışmalılar. Polemiklerden uzak, iş odaklı bir yönetim ile geleceğe bir adım daha yaklaşmış olacağız.

Tavşanlı adına yeni bir dönem olmasını bekliyorum.

Eski yönetimin nelerini eleştirdiğim kayıt altında, onlar da aklımda. Demokrasilerde sorumluluğun sadece seçmek olduğunu zannedenlerin aksine benim de bir seçmen(!) olarak sorumluluğum olduğunun bilincindeyim. Burada yazdıklarımın bir kıymet-i harbisi varsa aksine düşünenleri utandıracak şekilde yine yazacağımı bilmenizi istiyorum. Taraf olmaktan hoşlanmıyorum, sözümün değeri kadar konuşmak veya yazmak benim görevim. İçeriden ya da dışarıdan konuşmak da fark etmez benim için, halis niyetli olmak hiç kimseye kaybettirmemiştir. Biraz ukalaca tavırlarım olduğunu söylüyorlar, kabul ediyorum ama izah edilirse ukalalığımdan vazgeçmeye de hazır olduğumu bilmenizi isterim.

Eskiye teşekkür ettik şimdi de yeniyi tebrik zamanı.

Mustafa Güler Beyi ve ekibini tebrik ederim. Onların da samimiyetle şehrimiz için çalışacağından şüphem yok. Uyarı adına söyleyecek çok şeyim yok. Hepimiz hata yaparız çok mühim olan yapılan hatayı fark edince dönebilmektir. Size hatanızı gösterene siz de onun hatasını göstermeyecek aksine minnet duyacaksınız. Sadece bu ilkeyle çalışsanız bile sizi başarıya götürecektir. Bir de ayda bir toplanacak ve kıyasıya sizi eleştirecek bir meclis daha kurmalısınız halkı dinlemelisiniz. Onlara, kim olduğuna bakmaksızın kulak vermelisiniz. Yani halkı dinlemenin sistematiğini kurmalısınız. Böylece ne kadar doğru yolda olduğunuzu anlama fırsatınız olacaktır.

Tekrar eskiye teşekkür ve yeniyi tebrikle bitiriyorum ama bu sadece bir yazının nihayetidir.

 

 

 

 

Op. Dr. Nihat Altınel Röportajı

Dr. Nihat Altınel

Bu sayıda Tavşanlı için büyük bir yatırım olan Özel Tavşanlı Tıp Merkezini gündemimize aldık. Merkezin kurucusu Op. Dr. Nihat Altınel ile bir söyleşi yaptık. Söyleşimizi okuduğunuz zaman büyük bir yatırımın neler getirdiği, ne sıkıntılar çekildiği, karşılığında ilçemizin neler kazandığını daha iyi fark edeceksiniz. Tavşanlı Ticaret Odası Dergisi (TTSO KIVILCIM)

SAĞLIKTA YATIRIMLAR

Mustafa Uysal: Kendinizi tanıtır mısınız?

Nihat Altınel: 1958 yılında Emirdağ’da doğdum. İlk ve Ortaokulu Emirdağ’da okudum. Sonra Kuleli Askeri Lisesini bitirdim.1980 yılında Ankara Üniversitesi Tip Fakültesini bitirdikten sonra, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalından 1984 yılında Uzmanlığımı aldım. 25 yıllık K.B.B uzmanıyım. İhtisası takiben Erzincan Askeri Hastanesinde vatani görevimi yaptım. Siirt Devlet Hastanesinde başladığım mecburi hizmetimi Tavşanlı S.S.K hastanesinde tamamladım.1989’da Eskişehir D.D.Y hastanesine tayin oldum. Orada 2,5 yıl Baştabip yardımcısı olarak çalıştım.1991 de tekrar Tavşanlı SSK hastanesinde göreve başladım, 5 yıl Baştabip yardımcısı olarak çalıştım.2004’de kendi arzum dışında Sakarya S.S.K hastanesine tayin edildim,2005’te kendi isteğimle Bursa S.S.K Sağlık işleri müdürlüğüne geçtim. Özel hastanelerden sorumlu komisyon başkanlığı yaptım, bu görevden 2006 yılında emekli oldum. Bağımlılık derecesinde Tavşanlı aşığıyım. Bu nedenle emekliliğimde ne yapacaksam Tavşanlı’da yapmalıydım. Buraya hizmet benim için adeta bir ibadet idi. Evli ve 2 çocuk babasıyım.

M.U. : Özel hastane fikri nasıl ortaya çıktı?

N.A. : Emekli olduğum son görev vesilesiyle Bursa’daki özel hastanelerin ve tıp merkezlerinin çoğunu inceleme fırsatı buldum. Gerek fiziki yapıları, gerekse işleyiş biçimleriyle ilgili detaylı bilgilere sahip oldum. Bursa’da bazı arkadaşlar benim bu deneyimimden yararlanmak suretiyle Bursa’ya bir hastane açmamız konusunda önerilerde bulundular. Ancak benim kafamda hep bir şey yapılacaksa o da yıllarca hizmet verdiğimiz Tavşanlı’ya yapılmalı diye bir düşünce vardı. Bunu canım ciğerim dostlarım, kader arkadaşlarım Op. Dr. Haydar Gül ve Dr. Ali Osman Onat beylere aktardım, sağ olsun her ikisi de bu fikrime olumlu baktılar, böylelikle Tavşanlı’ya olan vefa borcumuzu, böyle bir tesisi buraya kazandırarak, buranın evlatlarına istihdam sağlayıp, iyi bir sağlık hizmetinden yararlanmalarının önünü açarak ödeyebilirdik, biz de bu kararı verip yola çıktık.

M.U. : Tavşanlı özel hastane için uygun muydu? Neden Tavşanlı'da yatırım yaptınız?

N.A. : Ben ve arkadaşlarım uzun yıllardan beri Tavşanlı’da çalışıyoruz, buranın hasta potansiyelini çok iyi biliyoruz. Gerek ortaklarım gerekse bizimle çalışmaya karar veren doktor arkadaşlarımızın muayenehaneleri iyi çalışıyordu. Güç birliği yaptığımız takdirde başarılı olacağımıza inanıyorduk. Tavşanlı halkının sağlığına özen gösterdiklerini iyi biliyoruz, ayrıca devlet hastanelerinden daha iyi bir hizmeti alabilmek için Bursa ve Eskişehir’deki özel hastanelere gittiklerini de biliyorduk. Bir de burada yıllardır çalışıyorduk, halkla iç içe olmuştuk, dün kendilerini ameliyat ve tedavi ettiklerimizin şimdi çocuklarını ameliyat ve tedavi ediyorduk. İyi bir sağlık tesisi kurduğumuzda, halkımızın iyi bir sağlık hizmetine ulaşmak için uzaklara gitmek yerine bizi tercih edeceklerini de biliyorduk. Tavşanlı ayrıca il olmayı hak etmiş bir ilçedir. Emet, Domaniç, Hisarcık, Harmancık, Balaköy ve Keles’in köyleriyle birlikte yaklaşık 200.000i aşkın bir nüfusa hitap eden bir konumdadır. Nüfus avantajı, tanınmış doktor arkadaşların kadromuzda olması avantajı ve bizlerin Tavşanlı’yı çok seviyor olmamız bu yatırımın burada yapılmasına sebep olmuştur.

M.U. : Tavşanlı'da yatırım yapmanın zorlukları nedir ve nasıl aştınız?

N.A. : Tavşanlı’da yatırım yaparken bürokratik manada mahalli idarecilerden hiçbir zorluk görmedik, tersine bizi teşvik edici destekler gördük. Sayın Kaymakam Suat İlhan’ın, Belediye başkanı Sayın Ali İhsan Çakır’ın, Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Sayın Davut Efe’nin, Şehir Planlamacısı Sayın Mustafa Güler ve belediye de çalışan birçok bürokratın desteklerinden dolayı kendilerine buradan teşekkürlerimizi iletiyorum. Fakat tesisin medikal havalandırma, merkezi oksijen-vakum sistemlerinin yapılması konusunda Tavşanlı’da olmanın zorluklarını yaşadık. Kütahya bazında bürokratik sıkıntılarımız oldu, Kütahya ve bölgesinde fazla özel sağlık tesisi olmaması ve Sağlık müdürlüğünde bürokrasinin konuya fazla hâkim olmaması dolayısıyla zaman zaman sıkıntılarla karşılaşıyoruz, ancak bunları da İl Sağlık Müdürü Enver Yıldırım’ın iyi niyetli yaklaşımlarıyla aşıyoruz. Diğer teknik konuları benim daha önce özel hastanelerden sorumlu birimde çalışmam sayesinde ve Bursa’da bir özel hastaneden transfer ettiğimiz Teknik müdürümüz Hüseyin Kaplan’ın tecrübeleriyle, Satın Alma müdürümüz Bedii Hüseyin Başoğlu’nun sempatik ilişkileriyle hallediyoruz.

M.U. : Hastanenizin geldiği nokta nedir?

N.A. : Şu anda bizim kuruluşumuz cerrahi tıp merkezidir. Burada Sağlık Bakanlığının uygun gördüğü, izin verdiği bir gün içinde taburcu edilebilen ameliyatlar yapılabilmektedir. Hastaları bir gün dışında yatıramıyoruz. Geldiğimiz noktada, hastane olmak için ön izin aldık, şu ana kadar 2 denetim geçirdik, önümüzdeki günlerde bakanlıktan gelecek heyetin yapacağı denetim sonrası hastane olacağız, dolayısıyla kullanamadığımız %40 potansiyeli daha kullanabilir hale geleceğiz, böylece şimdi çalışan 104 personeli daha da artırarak yeni istihdamlar sağlayacağız. Tıp merkezi olmamıza rağmen hasta kabul etmeye başladığımız Temmuz 2007 den bu yana toplam poliklinik sayımız 119534,ameliyat sayımızda 5156'dır.Bu rakamlar hastane olduktan sonra daha da artacaktır. Yan tarafımızdaki arsayı da aldık, önümüzdeki aylarda bakanlığın sağlık planlaması engeli ortadan kalktığında yeni yatırımlar yapacağız. İnşallah Kütahya’nın en iyisi olup sevgili Tavşanlı hemşerilerimize layık olacağız. Şimdi 3200 metrekarelik bir binada hizmet veriyoruz, yeni inşaatımızla birlikte 5000-5500 metrekarelik bir alanda hizmet vereceğiz.

M.U. : Hastanenizdeki cihaz ya da bina donanımı ve personeliniz Tavşanlı ve çevresi için yeterli mi? 

N.A. : Tıp merkezimiz, 3 donanımlı ameliyathane(ki bu ameliyathanelerde kalp ve beyin ameliyatları dahi yapılabilecektir),tüm tetkiklerin yapılabildiği son model gelişmiş cihazlara sahip laboratuar, konvansiyonel röntgen, mamografi, kemik dansitometresi, ultrasonografi, işitme-odyo ünitesi, eforlu EKG, ekokardiografi, seyyar holter sistemleri, endoskopi ünitesi, ozon tedavi ünitesi ve ESG check-up cihazı ile Kütahya bölgesinin en donanımlı sağlık kuruluşlarından biri olmanın haklı gururunu taşımaktadır. Hastane süreci ile birlikte tomografi ve MR cihazları da alınacaktır. Merkezimizde;13 uzman doktor,2 pratisyen doktor,1 diş doktoru,30 yardımcı sağlık personeli(hemşire, ebe, röntgen ve laboratuar teknisyenleri, anestezi teknisyeni, odyolog, ortopedi teknisyeni), 37 idari personel ve 21 yardımcı personel, hizmetli, şoför, kaloriferci, aşçı, terzi vs gibi çalış-maktadır. Hastane olduğumuzda uzman doktor, pratisyen doktor ve diğer personel sayısı artırılacaktır.

M.U. : Sıra bekleme gibi sorunlar var mı hastanenizde?

N.A. : Bazı branşlarda talep fazlalığı nedeniyle ileri tarihlere sıra verilmektedir. Bu branşlar, Göz, KBB, Kardiyoloji. Bunların dışındaki branşlarda aynı gün içinde sıra alıp muayene olabilme imkânları vardır.

M.U. : Fark ücreti nedir?

N.A. : Devletin faturalandırılan tüm işlemlerin %30 u oranında katkı payı alınabilir şeklindeki uygulamasına karşılık, biz sadece muayene ücretlerinden ve maliyeti yüksek laboratuar tetkiklerinden %30 katkı payı almaktayız. Bu da yaklaşık 6,5-10TL arasındadır. Bunun dışında Fako ameliyatlarında lens maliyeti yüksek olması dolayısıyla 100TL alınmaktadır.

M.U. : SSK ve Bağkur farkı var mı sosyal güvenliği olan hastaların son durumları nedir, tedavi olmaya devam edebiliyorlar mı?

N.A. : SSK, BAĞ-KUR ve EMEKLİ SANDIĞI çalışanları, emeklileri, eş ve çocuklarının merkezimizde tedavi olmaları devam etmektedir. Bu konuda hiçbir sıkıntı yoktur.

M.U. : Özel hastanelerin şu anki zorlukları nedir? Uygulanan politikalardan memnun musunuz, istekleriniz veya çözüm önerileriniz nedir?

N.A. : Hükümetin sağlıkta dönüşüm programı çerçevesinde, ayaktan tedavi merkezleri ve özel hastanelerden hizmet alma kolaylığı sayesinde, halkımız devlet hastanelerinde günlerce sıra bekleyip muayene ve ameliyat olmak yerine daha kısa sürede ve daha kaliteli hizmeti özel sağlık kuruluşlarından almaya başlamışlardır. Bu süreçte devlet hastaneleri de kendilerini yenileyip bu rekabete ayak uydurmaya başlamışlardır. Bu vesileyle de halkımız sağlıklı bir sağlık sistemine kavuşmuştur. Ancak 15 Şubat 2008 de çıkarılan bir yönetmelikle özel sağlık kuruluşlarının gelişmelerinin önü kesilmiştir. Bu yönetmelikle özel sağlık kuruluşlarının ek bina, personel ve yüksek maliyetli cihaz almaları yasaklanmıştır. Mesela biz anlaşmış olmamıza rağmen ve Tavşanlı’da hiç olmamasına rağmen Nöroloji uzmanını başlatamıyoruz. Hastane olma sürecinde bir defaya mahsus verilecek hak ile almaya çalışacağız. Arzuladığımız şey, halkın yararına olan bu devrimin devam etmesidir. Önümüz açıldığı takdirde yeni istihdamlar da sağlanacaktır. Çünkü SGK özel sağlık kuruluşlarından ve devlet hastanelerinden aynı bedelle hizmet satın almaktadır, devlet hastanelerinde personel maaşları ve diğer bütün giderler devlet tarafından karşılanırken, özel sağlık kuruluşları vergi, sigorta, elektrik, su her şeyi çalışıp kazandığıyla ödemekte ve bir de istihdam sağlamış olmaktadırlar. Bugün Tavşanlımızda kamu dışında 104 personel çalıştıran nadir işyeri vardır, önümüzdeki engeller kalksa bu sayı 150'lere varacaktır.

M.U. : Hastanenizde hangi branşlarda hizmet veriyorsunuz?

N.A. : Tıp merkezimizde; Dâhiliye, Genel Cerrahi, Çocuk, Kadın Doğum, Kardiyoloji, Ortopedi, Üroloji, İntaniye, Radyoloji, Anesteziyoloji, KBB, Göz ve Diş branşlarında hizmet vermektedir.

M.U. : Tavşanlı halkı burayı nasıl karşıladı, sıcak bir etki uyandırdığınıza inanıyor musunuz?

N.A. : Tavşanlı halkı merkezimizi sevinçle ve teveccühle karşılamıştır. Poliklinik ve ameliyat sayılarına baktığımızda halkımızın ilgisini görmekteyiz, bizde bu ilgiye layık olmak için kendimizi son derece sorumlu hissediyoruz. Bu ağır sorumluluk bizi daha iyiyi yapmamıza mecbur bırakmaktadır. Fa-kat bu arada bir kesim de sadece ve sadece yapılan güzel şeyleri lekelemek adına ellerinden geldiğince kurumumuzu dedikodularla yıpratmaya çalışmaktadırlar. Akla sapa gelmeyen yalan ve iftiralarla saldırmaktadırlar, ellerine ne geçecek bilemiyorum, bu kurumda çalışan %95 i kendi evlatları olan çalışanlarımızın işsiz kalmalarından memnun olacaklar anlaşılan… Ama biz onlara da inat Tavşanlımıza hizmete, çocuklarına istihdam yaratmaya devam edeceğiz. Allah mahcup etmesin.

M.U. : Çalıştığınız hekimler hakkında neler söylemek istersiniz?

N.A. : Hekimlerimizin hepsi bir marka. Hemşerilerimiz hastalandığında ilk aklına gelen hekimler bizim merkezimizde çalışan arkadaşlarımız, adeta evlerinden biri gibiler.

M.U. : Sigarayla ilgili son yasakların size nasıl bir dönüşü oldu yani yardım isteyen oldu mu?

N.A. : Sigara yasağını biz bir sağlık kuruluşu olarak destekliyoruz ve buna sebep olanları da alkışlıyoruz. Ancak yasak ile ilgili bizden yardım isteyen bir kuruluş olmadı.

M.U. : Acil hizmetleriniz...

N.A. : Acil hizmetleri bizim ciddi baş ağrımız. Sağlık bakanlığını tamimi var, acile gelen hastaya mutlaka bakılacak, hatta başbakanlık bile bu konuda genelge yayınladı, buna karşılık SGK yetkilileri acile çok hasta geldiği takdirde kesintileri artırıyorlar, acil kavramı çok farklı değerlendiriliyor, trafik kazası, kanama, koma vs gibi durumları acil kabul ediyor. Diyelim gece yarısı göğüs ağrısı şikâyeti ile bir hasta geldi, Dr arkadaşımız bunu ciddiye alıp muayene yapıyor, EKG çektiriyor, sonuç temiz bu bir adale ağrısı diyor, ilacını yapıp gönderiyor, bu durumda SGK yetkilileri adale ağrısı acil değil deyip bizi uyarıyorlar, bu da bizim acil hizmetlerini stresle yapmamıza yol açıyor.

M.U. : Tavşanlı'nın hasta yükünü hafiflettiğinizi düşünüyor musunuz?

N.A. : Elbette yükü hafiflettik. Günlük ortalama 400-450 hasta bakıyoruz, biz olmasaydık bu kadar hasta devlet hastanelerinin yoğunluğunu daha da artıracaktı.

M.U. : Dışarıdan hasta geliyor mu?

N.A. : 17-Kendi kurumum adına gururla, Tavşanlı adına sevinçle söyleyebilirim ki, Kütahya’dan ve civar ilçelerden, İnegöl’den bile hasta gelmektedir. Eskiden ilçeden ile hasta giderdi, şimdi ise ilden ilçeye bir dönüşüm başlamıştır.

M.U. : Kurumunuzun özel bir anlayışı bir felsefesi var mı?

N.A. : Kurumumuz bir sağlık kurumu olduğundan, amacımız halkımıza, modern, güler yüzlü sağlıklı bir sağlık hizmeti sunmaktır. Biz sağlığın önemini çok iyi bilen bir kadroyuz. Yaratılanı seviyoruz yaradan da ötürü felsefesiyle hareket ediyoruz.

M.U. : Tıp alanın dışındaki personelinizi Tavşanlı'dan mı alıyorsunuz?

N.A. : Doktorlardan da Tavşanlılı olmakla birlikte personelimizin %95 i Tavşanlılı

M.U. : Özel hastanelerin hastaya yaklaşımı konusu sanki biraz ekonomikmiş gibi algılanıyor, siz nasıl değerlendireceksiniz bu durumu?

N.A. : Doğru diyorsunuz, özellikle büyük şehirlerde bu böyle. Ama bizde öyle değil. Düşünebiliyor musunuz insanlar çocuklarını getiriyor, muayene oluyor, bademcik ameliyatı, fıtık ameliyatı v.s oluyor. Sadece 8TL bir ücret ödeyerek bunları yaptırıyor, Türkiye’nin neresinde böyle bir şey var Allah aşkına…

M.U. : Hangi sistemle hasta kabul ediyorsunuz randevu sisteminiz ya da başka bir siteminiz var mı?

N.A. : Şimdilik Call Order sistemiyle, yani birebir santraldeki personel kanalıyla randevu alınabiliyor, ancak yakında internet ve sms kanalıyla da alınması sağlanacaktır.

M.U. : Verdiğiniz bilgiler için teşekkür ederim. 

SEÇELİM SEÇİLELİM

SEÇELİM SEÇİLELİM

Seçelim seçilelim, iktidar kimseye kalmaz.

Seçelim seçilelim, keser ve sap oynaktır döner dururlar.

Seçelim seçilelim, yaptıklarımız kâr kalmaz. 

Seçelim seçilelim, seçilenler baki değil dahi seçenler de baki değil.

Seçelim seçilelim, demokrasinin gereğidir.

Seçelim seçilelim, padişahlara dokunmayalım.

Seçelim seçilelim, hep biz seçelim biz seçilelim.

Seçelim seçilelim, seçin seçilelim.

Seçelim seçilelim, seçilmişlerden olanlar seçilemezler ki, zaten seçilmişlerdir.

Seçelim seçilelim, yeni biri gelirse ne olacak?

Seçelim seçilelim, seçileceği biz belirleyelim.

Seçelim seçilelim, yalnız siz aday çıkarmayın!

Seçelim seçilelim, biz gereğini yaparız, yok öyle sandığın dediği olmaz.

Seçelim seçilelim, eksik kalan işlerimiz var ona göre.

Seçelim seçilelim, hırsımızın kurbanı olalım.

Seçelim seçilelim, Allah bile seçilmişleri sever!

Seçelim seçilelim, demokrasinin dibine vuralım bu seçim!

Seçelim seçilelim, güzelleşelim.

Seçelim seçilelim, zaten demokrasi bu kadar gerisine siz karışmayın.

Seçelim seçilelim, bizimkiler zaten bizimkiler sizinkileri de bize verin.

Seçelim seçilelim, aynı nakarat devam etsin.

Seçelim seçilelim, zaten Anakara bizim, gerisini siz düşünün.

Seçelim seçilelim, seçilmişleri seçtiğimizi fark etmeyelim.

Seçelim seçilelim, oyumuzu en çok yalan söyleyene verelim.

Seçelim seçilelim, oy kullanmayan kalmasın.

Seçelim seçilelim, davul bile dengi dengine.

Seçelim seçilelim, ele ele kepek yapalım.

Seçelim seçilelim, alışkanlıklarımızı bozmayalım, kaldırım taşı renginde olsun her yer.

Seçelim seçilelim, içimizdeki aptallar ve sarışınlar nasıl olsa karar yetkisini kullanmayacak.

Seçelim seçilelim yahut kutunuzu açalım, ne dersiniz?

Seçelim seçilelim, elimizde makyaj malzemeleri kaldı onları da kullanalım diğer seçimlere kadar.

Seçelim seçilelim, sandık sanık olmasın hizmeti geçmiştir şu yandan.

Seçelim seçilelim, içine sinmez her seçilmeler, seçkinlerin.

Seçelim seçilelim, kanalım kandıralım, yanalım yandırılalım bu yalan kimseye kalmaz.

Seçelim seçilelim, el öpmekle dudak aşınmaz, demişler.

Seçelim seçilelim, yağcılıkta sınır tanımayalım, her övgü geri döner.

Seçelim seçilelim, hatta beni Türk seçmenine emanet ediniz.

Bütün bunlardan sonra her seçimde kahroluyorum. Allah’ım resulün bile bu kadar övülmemişti. Aklıma mukayyet ol yoksa eleştirel aklımı güce kurban edeceğim.

 

ACEMİ SOSYOLOG TAVŞANLI'YI ANLATIYOR

ACEMİ SOSYOLOG TAVŞANLI’YI ANLATIYOR

Dün akşam Tavşanlı Televizyonuna bir sosyolog çıktı haberlerde. İzlediniz mi bilmiyorum ama izleyenlerin kafa karışıklığına iyi gelecek şeyler öğrendim kendisi hakkında. 

Önce kendisini tanıyalım. 

X X (Kendisi isminin kaldırılmasını istediği için buradan ismi silinmiştir.) bir sosyolog, aynı zamanda B. A. dergisi sahibi ve yazı İşleri Müdürlüğünü yapıyor. Bu dergi bütün belediyelerin işlerini (!) tanıtıyor. Açık söylemek gerekirse bu bölgedeki bütün belediyelerle reklam alışverişinde. Ki, Domaniç’te yaptığı nikah törenine tam 7 tane ilçenin belediye başkanı geliyor. Ne değerli adam! O kadar belediye başkanını nereden tanıdığını zaten söylemiştim. Bizim belediyemiz de o dergiye reklam vermişti değil mi? (Lütfen yanlışsa düzeltilsin burada yayınlarım. Belki sayı olarak düzeltirsiniz. Örneğin: 10 defa gibi.) Yani X Bey sosyolog olarak para kazanmıyor, belediyelere reklam pazarlayarak para kazanıyor. İşini yapıyor.

Bizi ilgilendiren kısmı şu ki, ilçemize geliyor ve siyasi yorumlarda bulunuyor televizyonda. Bulunsun tabi kim karışır? Yalnız oraya çıkarılmadan önce dersine biraz olsun çalıştırılsaymış sosyoloji dünyasına rezil olmazmış gibi geldi bana. Bir sosyolog düşünün ki sadece belediye başkanı ile irtibatı var diye çıkıp ilçe siyaseti hakkında kendi branşının bile ağzını açıkta bırakacak şeyler söylüyor. 

Ne dediğine bakalım… 

Konuşmasının bir yerinde Tavşanlı siyasetinin uydurmaca olduğunu ve yüzde 2’nin iktidar alternatifi gibi gösterildiğini ve bunun da “Helal olsun.” becerildiğini söylüyor. X Bey siz hiç sosyologluk yapmamış olabilirsiniz ama önceki seçimlerin de mi analizini göstermediler sizi kamera karşısına atarken? Yani pes! Yahu bu ilçeyi azıcık tanıyan biri olsaydınız bu cümleleri inanarak kurmanız mümkün değildi. Acaba inandırılarak kurulmuş cümleleriniz için… Ne diyecektim ben?! 

Yüzde 2 deyip Türkiye geneline vurduğunuz alay ettiğiniz parti Tavşanlı’da, savunduğunuz yahut tanıdığınız belediye başkanının en büyük rakibi. Yani Tavşanlı’dan bir çocuğu çevirip sorsaydınız söylerdi size. Kameraya baka baka sallamak zorunda kalmazdınız böylece.  Sosyoloji zor bir alan değil mi? Aslında kolay da bir yönüyle, ortaya bir tez atın diğerleri uğraşsınlar, ne gerek var şimdi gerçekleri arayıp bulmaya. Hatta Tavşanlı halkına bir ara “Ahmak” demeye getirdiğinizi de biliyorum ama doğrudan söylemediğiniz için bir şey demeyeceğim. Değil mi sizin tabirinizle yüzde 2’nin neredeyse belediyeye rakip olacağına inandırılmışlar, bunlar olsa olsa ne olur? X Bey niçin derginizi bırakıp ta oralardan zahmet ettiniz bu belediye başkanı seçilmese de diğeri sizinle çalışır siz içinizi rahat tutun. 

Bu arada bütün bu sosyoloji saçmalatmaca girişiminizden sonra ya diğer aday kazanırsa ne olacak? Siz Tavşanlı’da hiç bilmediğiniz bir ortamda partileri neye göre kıyasladınız söyler misiniz? Kim fısıldadı size bunları? Kimin gazına geldiniz? Kocaman etiket “Sosyolog” dese de siz orada parti elemanı gibi oturduğunuzun farkına varamadınız mı? Anket çalışmalarından falan bahsederkenki halinize kayıttan bir kez daha bakmalısınız. 

Bildiğim kadarıyla burada yaşamıyorsunuz ve burayı da sadece belediyenin verdiği reklamlardan biliyorsunuz. Şimdi, hangi sosyolog böyle bir bilgi ile sizin söylediklerinizi tekrar etme cesaretini gösterir? 

Neredeyse hiç tanımadığınız bir ilçe ile ilgili bir şeyler söylerken sizi izleyenlerin aptal olmadığını bir kez daha hatırlayın. Ne söylediğinizi bir kez daha düşünün birinin size fısıldadığı ile gerçekler farklı olabilir. Sonra gerçekleri görür ve Türkiye geneli ile burası aynı değilmiş, dersiniz. Bu arada bilim adamı tavırlarınız da yapmacık duruyordu, daha havalı kelimeler kullanın, vokabülerinizi(!) genişletin. 

İLÇEMİZ BAKANI ÖNEMLİ AÇIKLAMALAR YAPTI(!?)

İLÇEMİZ BAKANI ÖNEMLİ AÇIKLAMALAR YAPTI(!?)

Yaşadığımız yerden seçilen (Hayali bir yer.) bakanımız yerel seçimler öncesi önemli açıklamalar yaptı basına. 34 Şubat Çarşamba günü belediye binası önünde açıklama yapan bakanımız, yaşadığı ve seçildiği yere daha iyi hizmetler verebilmek için seçildikten sonra rozetini çıkardığını böylece Türkiye’de yaşayan herkesin bakanı olduğunu dolayısı ile sadece seçmenlerine ve partisine değil bütün insanlara hizmette kusur etmeyeceğini hatta etmediğini söyledi. Yaklaşan belediye seçimlerinde de kendi partisinin adayını destekleyeceğini ama bunu asla diğerlerine bir haksızlık teşkil etmeyecek şekilde yapacağını da söyledi. Yaşadığımız ilçenin hepimize ait olduğunu da vurgulayan bakan, seçimlerde sadece kendi adayımızı destekliyor olmamız bizim taraflı olduğumuzu ve her işimizde de bu taraflılığı koruduğumuzu işaret eder, bu yanlışa düşmeyeceğiz, diye de ilave etti.

Önemli konularda açıklamalarda bulunan bakan gelen sorular üzerine de ayrıca cevaplar verdi. Bir gazetecinin, bazı söylentiler var kendi partinizin adayı seçilirse onunla daha iyi çalışacağınız ve diğer partilerden biri seçilirse işinin zor olacağı belirtiliyor, bu konuda ne diyeceksiniz, sorusuna bakan çok öfkelendi. Bir müddet öfkeden yüzü kıpkırmızı olan bakan yanındakilerden su isteyip terini sildikten sonra gazeteciye dönerek, elinde olmadan çok sinirlendiğini bu durumdan dolayı özür dilediğini söyledi. Daha sonra diğer basın elemanlarına hitaben, kızgınlığının basın elemanlarına değil bu söylentiyi çıkaranlara olduğunu ve bu ithamın kendisini çok yaraladığını anlattı. Bakan konuşmasının devamında, demokratik bir ülkede nasıl olur da bir bakan kendi partisinden olan ya da olmayan diye seçilmişleri ayırabilir, bu mümkün mü, diye sordu. Elbette mümkün değil, diye devam eden bakan devamında, böyle bir şeyin düşünülmesi bile bana hakarettir. Ben bu ilçenin insanlarından oy alarak seçildim ve bakan oldum. Seçilecek belediye başkanı da sizlerden oy alacak ve seçilecek. Benim partimden olmazsa ben onunla iyi çalışamam demek ne demek söyler misiniz? Bu hakikaten bana hakarettir. Elbette onunla da çalışacağız. Hem de hiçbir fark gözetmeksizin.

Konuşmasının arasında öfkesinin hala geçmediği belli olan bakan, bakınız bu söylentileri çıkaranlar çok ayıp ediyorlar. Çünkü ben buradan seçildim. Bir kez daha buradan oy isteyeceğim. Eğer sadece kendi partimin belediye başkan adayı ile çalışacaksam nasıl bu insanlardan tekrar oy isterim? İnsanlarımın tercihlerine nasıl böyle edepsizce müdahale ederim? Bu benim kişiliğime ve kimliğime asla yakışmaz. Üstelik ben kendi partimden olmayan bir belediye başkanı ile iyi geçinmesem ne değişir? Söyler misiniz bu ülkede kanunlar yok mu? Çalışkan insanlar kendi işlerini bir şekilde halledeceklerdir. Buradan bir bakan seçilmemiş de olabilirdim. Bu ilçenin bir bakanı da olmayabilirdi. O zaman oturup yalvaracak bir iktidar partisi vekili mi arayacaktık? Yapmayın Allah aşkına! Benim seçmenlerim çalışkan ve iş bilir insanlardır. Kendi güçlerinin farkındalar. Bir bakanları var, kendileri seçtiler. Kendi seçtikleri eliyle aşağılanmayı hak ediyorlar mı? Çok üzüldüm bu tür ithamlardan. Bakan basın açıklamasının sonunda parti yetkililerine bu tür söylentilerin bertaraf edilmesinin gerektiğini anlatacağını ve bu utancın bir an önce son bulması için gerekirse istifa bile edebileceğini sözlerine ekledi.

Yorum:

Basın toplantısın hemen ardından gazeteye koştum ve bu haberin acilen yayına verilmesi için hazırlıklara başladım. Sesli kaydı metne çevirip e-posta yoluyla diğer gazeteci arkadaşlarımın da faydalanması için onlara da gönderdim.

Sonra bir gariplik olduğunu fark ettim hala pijamamla oturuyordum ve evdeki masamın başındaydım. Gece yarısına kadar çalışmama kararımı bir kez daha tazeledim. Artık erken yatıp erken kalkacaktım. İnsan böyle geç saatlere kadar çalışınca kendinden geçiyor ve garip rüyalar görüyor.

 

 

OYUNUZ KADAR KÜÇÜK MÜSÜNÜZ?

OYUNUZ KADAR KÜÇÜK MÜSÜNÜZ?

Seçimler bitince hepimizin işi bitecekmiş gibi sürüyor seçim kampanyaları.

Farkında mısınız hangi partili olursanız olun bakış açınız bu. Yani, seçime kadar ne yaptık yaptık gerisi boş. Bunu çok yaşadım. Kaybeden de kazanan da aynı duygu içinde. Seçilmişlere havale ediyoruz belediyeyi bir dahaki seçime kadar hesap sormuyoruz. Olması gereken buymuş gibi efelikler de cabası.

Şimdi seçim zamanı, demokrasi bilincinizin gelişeceği günler! (Tabiî ki dalga geçiyorum.) Madem öyle her şeyin seçimle bitmediğine gelin bir kez daha ikna olalım. Kazanacak olan kişiyi seçimden sonra da rahat bırakmayalım ki diğer seçime kadar daha az şey biriksin. Daha çok iş yapsın. Bütün seçim vaatlerini toplayın ve sakın atmayın. Hangi partininki olursa olsun. Seçimin sonunda gülen kişiye bunları dayatalım. Yapılabilir projeler var onların içinde. Bunlar birer hazine aslında.

Şimdi seçim zamanı ve biz en doğru adayı seçeceğiz muhtemelen. Yaklaşımımız, benim adayım senin adayını döver tarzında olduğu için muhtemel sonuçlardan bahsediyorum. Partizanlıktan sıyrılıp şehrimizin kimliğine ve kişiliğine katkı yapabilecek olanı seçmemiz gerekiyor. Partili olanlar, iktidar partisi olsa bile, her zaman bir avuçtur. Partililer görevlerini yapsınlar, propaganda, abartı, vaat, falan filan… Bunları boş verin. Partililer emin olun sizden daha azlar ve varlık alanlarını size borçlular. Sizi ikna ettikçe yükseliyorlar. İkna olmak için yaratılmadınız. Araştırmak, bilmek, öğrenmek, doğruyu yanlıştan tefrik etmek için yaratıldınız. İlla ikna olmak istiyorsanız o basit. Seçim gecesi bir fındık altına tavsınız demektir.

Ne yapılmış, ne yapılabilir? Kim ne yapmış, kim ne yapabilir?

Siz seçmenlersiniz. Sizin gücünüz ancak bir tek oy. O da küçücük önemsiz bir şey. Değersiz bir şey için kendinizi hiç boşa yormayın. Sizi değerli kılan şey oyunuz değil fikriniz. Ama görüyor musunuz hiçbir parti sizin fikrinizi almaya yeltenmez, oyunuzu isterler. Sizin değeriniz olan fikri kabiliyetiniz olmadığını onlar da biliyor olmalılar. Zira fikreden bir toplum değiliz. Siz fikrinizle de destek verebileceğiniz, şehrinize fikirlerinizle de katkıda bulunmanızı sağlayacak kadrolarda yer almaya çalışmalısınız. Her kim olursanız olun ne fark eder? Parti kadrolarında var olanların sizden üstün olmadığını biliyorsunuz. Geriye ne kalıyor? Mademki demokrasi denen şey var ve mademki demokratik bir seçim olacak, demokrasi yerelden başlar, en küçük birimi sizsiniz. Siz de sadece oy kullandığınız için demokratik olduğunuzu düşünürseniz hiçbir gelişme olmayacaktır. Demokrasi işte tam da bu yüzden düşmanlıklar üretir. Partililer sizin adınıza planlar yaparlar, sizin adınıza iftira atarlar, sizin adınıza vaatler verirler, sizin adınıza konuşurlar… Siz bütün bu isnatlarla baş başa kalırsınız. Yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur bütün bunları onlar söylemiştir ve yine onların yapması için dua edersiniz. Yok, öyle yağma! Siz kendi haklarınızı kullanmadığınız sürece onlar sizinkini de kullanacaklardır.

Bu ülkede bütün belediyeler iktidarın değildir. Bütün belediyeler muhalefetin de değildir. Belediyeler sizindir. Siz çalışıyorsanız belediyeniz güçlü olur. İktidar ne kadar kendi tarafında olan belediyelere daha çok destek vereceğini söylese de bu böyle değildir. Belediyenizi sahiplenirseniz kimse desteğini geri tutamaz. Hiç kimse toptan bir şehri gözden çıkaramaz. Hiç kimse hak edilmiş olan değerlerini bir belediyeye vermemek gibi bir cürmü işleyemez. Ve hiçbir seçilmiş kendisinden olmasa bile belediyesini desteksiz bırakamaz Ankara’da. Bunu aklından bile geçiremez. Çünkü dönüp geleceği ve tekrar oy isteyeceği yer aynıdır. Siz ki aslında bunu hak ediyorsunuz. Çünkü akletmiyorsunuz, düşünmüyorsunuz, araştırmıyorsunuz, sahiplenmiyorsunuz. Bugüne kadar hiç kimseyi sahiplenmediniz kendiniz adına. Şehrinizin geleceğini sadece seçilmişlere emanet etmek gibi bir budalalılığı, bir kolaycılığı seçtiniz. Öyleyse gelişmek adına şimdi kime hesap soracaksınız? Niçin olmadı, diye kime hesap soracaksınız?

Neyse bütün bunları bir kenara koyalım.

Zaten öyle yapacaksınız seçimden sonra. Bari seçime kadar olan sürede birilerinin gelip sizi ikna etmesini beklemeden siz araştırın. Demokrasinin de herhalde bir onuru vardır. Onu kurtarmış olursunuz, kim bilir?

BİRİNİN KÖPEĞİ DEĞİLSEM NEDEN HAVLIYORUM?

BİRİNİN KÖPEĞİ DEĞİLSEM NEDEN HAVLIYORUM?

Muhalif olmak insanı incitiyor bu şehirde.

Duygusallıktan nefret ederim. Aklın hep önüne geçmeye çalışır ve çoğunluk üzerinde başarılı olur. Duygusallığın olmazsa olmaz olduğunu düşünenler de çoğunluktadır bu memlekette. Hâlbuki hepsi de Müslüman’dır böyle söyleyenlerin. Duygularını akıllarının önüne geçiren insanlarla mücadele etmektir muhalif olmak aynı zamanda. Bu yüzden çok hırpalandım bu şehirde. Kendimi yalnız hissettim. Evet, aklımı kullanarak yazdıklarımı kendi duygusallıklarının aynasında okuyanlar duygusal metinlermiş gibi okudular. Duygularından sıyrılıp, gerektiği yerde kullanabilselerdi böyle olmayacaktı belki. Bu şehirde susmak dostluğa, konuşmak düşmanlığa yoruldu, o yüzden gülen yüzümün kalbime ışığı yansımadı.

Muhalif olmanın, düşman olmakla eş anlamlı olması gerektiği mi öğretildi acaba?

Koltuğu olanın dostları oldu ama koltuğa konuşanın dili uzun dediler. Muhalif olmanın bir bedeli olduğunu biliyorum ki, hep en nazik en kibar şekliyle bunu yapmaya çalışıyorum. Allah hakkı için söyleyin, Hz. Ömer’den daha mı adilsiniz ki eleştirilerim karşısında celalleniyorsunuz? Allah aşkına söyleyin, Hz. Ömer’den daha mı uykusuzsunuz da eleştirilince yutkunmadan konuşuyorsunuz? Ben bu şehri seviyorum. Her gün birçok güzel şeyle dolaşıyorum bu şehrin sokaklarında. Olur ya da olmaz hayal ediyorum, planlıyorum, tasarlıyorum… Bu şehir benim cennetim, diye kaç kez yazdım. İnsan sevdiği yere ihanet eder mi? Ben etmem.

Bugüne kadar kafama takılanları hep sordum, hep söyledim. Karşılığında azar işitmek de olsa susup kalamadım. Bunun adına siz “Çıkıntılık.” Dersiniz ama Ömer “Beni kılıcınızla düzeltiniz.” Der. Samimi olarak Don Kişot’um. Çocukluğum, gençliğim ve ömrüm boyunca okuduğum kitaplar ve onlardan öğrendiğim şeyler susmama müsaade etmez. Cılız bir atım olur ömrümün sonunda ahırımda, zavallının yonca bekleyecek bile mecali olmaz ama gözünden akan yaşları siler, öper yine yel değirmenlerine giderim. Kuyu kazacak iğnem bile yok, kimsenin kuyusunu kazamam. Buna gücüm yetmez, vicdanım elvermez. Hevesim yok, hedeflerim yok. Müzmin muhalefetin gaddarlığı, şirretliği, buğzu, laneti, iflah olmaz benliği yok cebimde. İkna olmaya hazırım. Dinlemeye hazırım benim samimiyetimle konuşanı. Susanı da dinlemeye hazırım. Altınlarımı bozdurup gümüşe tahvil etmeye ne lüzum var durduk yere? Susmanın değerini de biliyorum ama susanların kininin çoğalacağından hiç şüphem yok. Konuşmayandan korkmalı insan.

Samimi olarak söyledim, diyorum inanmıyorlar. Haklılar çünkü başka hak iddia edecek yer kalmıyor bana inandıklarında. Birinin köpeği değilsem neden havlıyorum, öyle ya? Öyle olduğunu sandıklarınıza bir sorun, kapılarında beklemişliğim var mıdır bir dilim ekmek için? Ben söylüyorum, söylediklerim, karşı taraftan bağırıyorsun, diyor. Karşı taraf yok anlamıyor musunuz? Ben suyun başında duruyorum, karşı karşıya durduğunuzu düşünen sizlersiniz.

Seçim dönemlerinde yazdıklarımı haydi bir kenara koyun. Bu şehir için yapılması gerekenleri ara dönemlerde yüzlerce kez yazdım, söyledim. Niçin o günlerde dikkatinizi çekmedi ey elemanlar? Liderlerinize sorun, size söyleyeceklerdir daha önce de böyle “Çıkıntılıklar!” yaptığımı. Siz sanıyor musunuz ki ben bu şehri sizden daha az seviyorum da ondan sizin yapageldiklerinize eleştiriler yazıyorum? Siz sanıyor musunuz ki bu insanların kötülüklerini hesap ediyorum? Dar bir kalıptan bakıyorsunuz ey partililer! (Bütün partililere sesleniyorum.)

Bunu söylerken yine tekrar ediyorum benim de sevdiklerim var. Tarafsız falan değilim. Düşünüyorsam tarafım da vardır. Ama bunu karşı taraf olarak çiziktirivermek ne kadar kolay değil mi? Yoksa düşünce kalıplarınıza nasıl oturtacaksınız, nasıl adlandıracaksınız, nasıl yaftalayacaksınız, nasıl bu ithamlardan sıyrılacaksınız, değil mi? Düşünce kalıplarınızı bir kez daha kontrol edin. Siz iyisiniz belki, belki diğeri daha iyi, belki bir diğeri daha da iyi. Bu bir satranç oyunu olsaydı ve hamleleri herkes net bir biçimde görseydi bütün bu tantanalar olmazdı. Bazı hamleler sizin de içinize sinmiyor değil mi? Öyleyse niçin susuyorsunuz? Öyleyse niçin içinizde konuşup duran şeyi susturuyorsunuz?

Biliyorum, seçim zamanı böyle şeyler konuşulmaz.

Konuşanlar da ancak düşmanlardır. Değil. İçimde hiçbir düşmanlık olmadan yine elini sıkacağım ellerini uzattıkları zaman insanların. İçimde kin olmadan “Hoş geldiniz.” diyeceğim gelenlere.

Siz apaçık, muhalefet olmasın mı istiyorsunuz? Ankara’da, İstanbul’da öldürmek için vuran muhalefete mi benzetiyorsunuz? Hayır, öyle değil. Aynı kaldırım taşını, aynı musallayı, aynı seccadeyi, aynı suyu, aynı havayı kullanıyoruz burada. Her duamın içinde siz de varsınız. O zaman muhaliflerinizi beddualarınızdan çıkarın.

 

SEÇİM VEYA TERCİH

SEÇİM VEYA TERCİH

Kendimle çelişmeden nasıl devam edeceğimi bilmiyorum. Bir yandan seçilecekleri doğru belirlememiz gerektiğini söyleyeceğim bir yandan da seçmenin komik bir şey olduğunu iddia ediyor olacağım. Önceki yazımda bunu belirtmemiştim ama mademki bir seçim yapacaksınız bari doğru bir seçim yapınız.

Hatta gelin seçim yapmadan önce niçin seçim yapmanız gerektiğine ve niçin seçim kelimesinin tercih kelimesi ile karıştırıldığına bakalım. Seçim bir yarışa döndürülebilirse de tercih bir yarışa döndürülemez. Adaylar arasında seçim yapmak zorunda olmayacağımız bir düzenleme olmadığı içindir belki bu durum. Adayları genelde partiler belirler. Partilerin belirlediği adamlar sizin seçimde üzerine oynayacağınız kişiler olur. Daha da ileri gidip bunu at yarışı gibi algılayanlar olduğunu da görebiliyorum. Ki onlar, adaylarını at yerine koymakla ne büyük bir kumarbaz olduklarını ve dolayısıyla hayatlarına hiç değer vermediklerini hatta bizimkini de riske attıklarını göremiyorlar. Belki de bu türlüsü onların daha çok işine geliyor. Seçim kaybetmiş insanların yüzlerine bakınız. Orada gördükleriniz kuponunu yırtan bir adamın çehresi ile aynıdır.

Bir çobanla bir mankenin oyu her ne kadar bir sayılsa da sermayedarla sıradan bir insanın oyu eşit değildir örneğin seçme işinde. Sermayedarların seçimin her zaman galibi olduğunu bilirsiniz. Hangi tarafta yer alırlarsa alsınlar güçlüler (sizin önceden güç verdikleriniz) ve sermayedarlar sizi alt ederler. Demokrasi de bunu niçin vardır. Sermayedarların sermayesini korumanın en iyi yoludur demokrasi. Hemen heyecan yapmayın sosyalist yahut şeraitçi değilim. Her ikisini de olamayacağımı biliyorum. Demokrasi bize seçenek sunmaktan başka hiçbir şey vaat etmiyor. Seçenekler hayatımızda tahliye sibobu görevi görüyorlar. Zırlayan bir çocuğu zorla vazgeçirmenin yanında seçenek sunmak mantıklıdır, der pedagoji. Toplum zırlayan bir çocuk bile değildir hâlbuki. Hele yerelde biz, hiçbir isteği kalmamış, kendini koyuna kalbetmiş büyük devrimcileriz. En büyük devrimi biz yaptık Anadolu’da. Artık ensemize burmak gereğini bile duymayan güçlülerimiz var. İşler Pavlov’un otomatiğe bağladığı gibi yürüyor. Sadece zili çalmaları yeterli oluyor. Ne kadar daha sürecek peki bu? Söyleyeyim, sizin çocuklarınız da sizin gibi olacak.

Başa dönelim.

Önümüzde toplum olarak geleceğimizi etkileyecek bir seçim var. Buna önem veriyoruz. Bize ne yapacaklarını söylüyorlar. Biz ne yapacaklarını değerlendiriyoruz. Partilileri sormayın onlar projeleri bile okuma gereği duymazlar. Uygulanabilir olup olmadığını sorgulamazlar. Sadece inanırlar. İnanmanın ne güzel bir hikmet olduğunu bilirim. İtaat etmenin de öyle. İnanılacak ve sorgulanacak şeylerin yerini değiştirdiğinizde işte tam olarak böyle bir tablo çıkar karşınıza. Çoktan seçmeli sınavların kolay olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. O daha zordur. Çünkü kesinlikle içinde hile barındırır. Adam gibi işini öğrenip çalışan kişi için ise çoktan seçmeli diye bir yoktur. Onun hedefi vardır. Hedefine ulaşmak için seçmesi gerekmez. Daha önceden belirlediği hedefleri gözetir.

Yine de bu seçim olacak ve biri mutlaka görevi alacak.

Siz hangisini düşünüyor olursanız olun biri seçilecek. Biz seçmeye çalıştığımızın bile farkına varmayacağız. Seçmenin ne anlama geldiğini sorgulamayacağız. Lütfen şu seçme işinin domates seçmekle aynı olmadığını bir kez daha hatırlayınız. Hayatınızın birinci gündemi nedir bir kez daha hatırlayınız. Birinci gündeminiz ekonomi mi yoksa kalbiniz mi? Kalbinizi yaratan önce midenizi yaratmış olamaz. Bu cümle kapsamında yaşadığınız yere bakınız. Kalbinizi tatmin edecek neler vardır? Neyi seçeceğinizi bir kez daha düşününüz. Sermayedarların neyi gözettiklerini bir kez daha sorgulayınız. Bir dahaki seçime kadar demokrasinin niçin cılkının çıktığını araştırınız. Hangi şey demokrasiyi kurtarırdan ziyade hangi şey insanı kurtarır ona bakınız. Siz nasıl yaşıyorsunuz ve sizi nasıl yönetiyorlar? Bunun üzerinde de düşününüz. Siyasi tartışmalarla kafanızı yoracağınıza gelin bunlar üzerinde tefekkür edelim. Boş verin zaten kullanacağınız bir oy, düşünmenize mani olacak kadar kıymeti yok.

KİBRİN SABRI YOK OY İSTİYOR.

KİBRİN SABRI YOK OY İSTİYOR.

Seçtiğimiz insanların kendilerini seçilmiş gibi hissetmemeleri mümkün değil. Bu seçilme işleminin kendileri gibi insanlar tarafından yapıldığının farkında olmalarını nasıl sağlarız iş orada?

“Güçlüğe hemen hemen her insan dayanabilir, fakat onun karakterini sınamak istiyorsanız, ona yetki verin.” Abraham Lincoln.

Yetkiyi vereni tanıyor musunuz? Bence önce kendi karakterinizi sınayın. Yetkiyi veren sizsiniz. (Ben oy kullanmadığım için kendimi dâhil etmiyorum.) Sizin karakteriniz buna müsaitse o zaman yetki verdiğinizin karakteri de müsaittir. Bunca yıl yetki verdiklerinizi görüyoruz. Argo deyimler kullanmayacağım ama siz anlayacaksınız ne demek istediğimi. Onların burnu havaya dikiliyor. Onlar artık sizden daha iyi biliyor, daha iyi görüyor, daha iyi düşünüyor, daha geniş anlıyor, ileriyi daha iyi görüyor olacaklar. Bunu siz öyle vehmettiriyorsunuz çünkü. Aramızdan birini seçiyoruz, demiyorsunuz ki. Diyorsunuz ki, bu adamda şu üstün vasıflar vardır ve bunu o yüzden seçin. Daha seçilme aşamasında adamı abartıyorsunuz. O yüzden bir yan tavana vururken karakter tabanda geziniyor. Sizin karakterinizde buna müsait ki, o sizin seçtiğiniz biri öyleyse sizinki de tavana vuruyor. Bunu seçim kutlamalarından anlıyorum.

Siz kimsiniz ki birine yetki veriyorsunuz?

Sahiden siz kimsiniz? Aranızdan birini seçip gönderme yetkisini size kim verdi? Bu hakkı nasıl kazandınız hiç düşündünüz mü? Sunal filmlerinden birinde gazetecinin biri vardı, yaza yaza hükümeti düşürdüm, demişti. Çok severim bu sözü zaman zaman ben de kullanırım arkadaş meclislerinde. Durumun öyle olmadığını çocuklar da bildiği için gülüyordu zaten değil mi? Oy kullana kullana kazandınız sanırım siz bu yetki verme yetkisini. Burada gülümsediğimi siz de görüyor gibi olmalısınız. Sadece oy kullanma yetkisine sahip bir halkın kendi gibi birine oy verip sonra onun kulluğuna tabi olması size de garip gelmiyor mu? Ne az düşünüyorsunuz? Hatta hiç düşünmüyor musunuz?

Adamları seçip gönderiyor arkasından siz gidiyorsunuz, ağam diye başlayan cümleler kuruyorsunuz. Hani sizden biriydi, hani içinizden biriydi? İnsan hizmetkârına tabi olur mu? İnsan uşağının uşağı olur mu? Hiç itiraz etmeyin! Bu eserler kimin o zaman? Siz değil misiniz bütün bu eserlerin sahibi? Kendinde oy kullanma kabiliyeti var diye dev aynası satın alan siz değil misiniz? Aranızdan seçtiklerinizden azar işiten siz değil misiniz? Siz değil misiniz yapması gereken bir işi yapması için gönderdiğiniz hizmetçinizin yaptığı işe adını veren? Siz değil misiniz, yıllar boyunca gelip gidenlerin savunmasını yapan? Hem de ne uğruna? Şunu o yaptı, bunu o yaptı, öbürünü bu yaptı. Çırağına teşekkür etmeyen adamlar hizmetçilerine kırmızı halı seriyor ne garip bir karakter! Ne garip bir tecelli!

Alkışlarla yaşattığınız içinizden birileri size sahip çıkmıyor sizi kulluklarına alıyorlar farkında değil misiniz? Adam çıkıp ondan sonra diyor ki “Benim falanım var.” Senin hiçbir şeyin yok aslında sadece bu kendilerine dev aynası dağıttığın kulların var. Bütün seçilmişler için söylüyorum, seçilecekler için söylüyorum, oy veren bütün insanlara tanrılık borcunuz var. Haydi yerine getirin. Siz oy kullananlar sizin de onlara kulluk borcunuz var haydi ibadet edin! Tavana vuran egonuzu alın ve sokaklara çıkın yine, konuşun, anlatın ne kadar iyi ve büyük olduğunuzu. Biz inanmaya razıyız. Biz sizi ululamaya razıyız. Siz çıkın anlatın ve oylarımızla yetkilendirdiğimiz cesedinizi uzatın biz öperiz müsait yerlerinden.

Oylarınız, düşmanlıktan ve kibirden başka ne verdi söyler misiniz?

Konu devam edecek, burada bitmez. 

Tavşanlı Ticaret Ve Sanayi Odası Başkanı Davut Efe ile röportaj

Tavşanlı Ticaret Ve Sanayi Odası Başkanı Davut Efe ile röportaj.
Kasım 2008

M- Davut Bey kendiniz tanıtır mısınız biraz bize?
D- İsmim Davut Efe. Kuyumculuk, madencilik ve gıda gibi alanlarda işler yapıyorum. 1980 yılından beri ticaretle uğraşıyorum. Uzun süreli yürütülebilir işler yapıyorum ortaklarımla. Vergi karnem 1980 yılından. İlk olarak sanayide demir doğramacılık ile başladım. İnşaat işleri yaptım. Askerliğimi yaptıktan sonra demir doğrama atölyemizi açtık ama bunun yanı sıra kuyumculuğa da başladık. Babamızla alakalı biraz sermayemiz vardı, onları o yönde değerlendirdik. Bizim için yeni bir dönem oldu. Kuyumculuğa 1986 yılında başladım. 1992 yılında gıdaya başladık. Tabi bu arada inşaat işleri de yaptık. Akabinde 1997 yılında madencilik ve kömür pazarlama işlerimiz oldu. Tüm bu sektörlerde Tavşanlı için bir şeyler yapmaya çalıştık. Şu an yanımızda çalışan yüzün üzerinde işçimiz vardır, iştiraklerimiz de dâhil olmak üzere. Yaptığımız işlerde başarılı olduklarımız da oldu çok başarılı olduklarımız da oldu, yapamadıklarımız oldu, açıp kapattıklarımız oldu. Şu anda onun üzerinde işimiz var.
M- Siz 2005 yılında Ticaret ve Sanayi odasına seçildiniz şunu sormak istiyorum, ticaret odaları ne işe yara, ne işler yapar?
D- Burası bir sivil toplum örgütüdür. Üyeleri var. Biz geldiğimizde 1350 üyesi vardı. Şu an üye sayımız 1750 civarındadır. Tabi odanın önce üyelerine en güzel şekilde hizmet etmesi gerekiyor. Üyelerinin bilgi-birikim olarak gelişmeleri için seminerler düzenliyor. Her türlü bilgi ihtiyacı odamız tarafından karşılanıyor. Ticari kolaylıklar gösteriliyor, teşvikler anlatılıyor, resmi prosedürlerle ilgili elimizden gelen her türlü desteği veriyoruz. Üyelerimizin resmi kurumlarla arasındaki problemlerde çözüm yolları buluyoruz. Gerek duyulan iş kollarına özel bilgi verici seminerler tertip ediyoruz. Şu an Türkiye’de 365 civarında oda var. Biz bunların arasında sanırım ilk 15.-20. sıradayızdır, hız bakımından. Türkiye çapında bir istek olduğu zaman ilk önce biz gideriz. İlk cevap veren odalar arsında biz varız. Bunun sebebi de sistemimizle ve personelimizin çalışması ile ilgilidir. Personelimiz ve sistemimiz güzel işliyor. Bunlarla ilgili bir problemimiz yok. Üyelerimiz buraya geldiklerinde esnaf dükkânı gibidir burası, işleri hemen görülür, güler yüz gösterilir. Yani bürokrasinin soğuk yüzünü görmez üyelerimiz burada. Çalışmamızdan ya da başka yüzden şikâyet almadık. Üyelerimiz için en güzel şeyleri yapmaya çalışıyoruz. Odamız bina olarak müsait. Konferans salonumuz, meclis salonumuz var. Ortamımız güzel. Bilgisayarlarımız tamamen son sistem, yeniledik. Üyelerimizin önünü açmak için elimizden geleni yapıyoruz. Üyelerimiz için gazete, dergi çıkarıyoruz, bilgilendirme yapıyoruz. Üyelerimizle alakalı bir sıkıntımız yok. Zaman zaman anketler de yapıyoruz, cevaplar alıyoruz, şikâyet ve sıkıntı yok şu an odamızla ilgili.
Esas ticaret odalarının görevleri bölgesini kalkındırmasıdır. Bulunduğumuz bölgenin milli varlıklarıyla alakalı, potansiyeli ile alakalı, üretimi ile alakalı, gelişmesi ile alakalı vizyon çizen, geleceği ile ilgili fikir üreten kurumlardır. Odamızda bütün görevleri yönetim olarak paylaştık, komisyonlara ayırdık. Bu da yetmedi Tavşanlı’da olmayan bir şey yaptık. Bu yaptığımız şey Türkiye’ye örnektir aslında. Bütün sivil toplum örgütlerini çağırdık bunlarla beraber oturduk, bu komu görevini onlarla beraber yürütmeye çalıştık. Bütün odaları, sendikaları topladık… Bunlarla beraber aynı ticaret odasının yönetimi gibi toplantılar yaptık. Şu an faal olanlarla çok şeyler yaptık. Eskiden olmayan şeyleri de yaptık. Ortak bayramlaşmalar, yemekler düzenledik. Birlikte çok şeyler yaptık ve daha da yapmaya devam edeceğiz. İnanıyorum ki bu Türkiye’ye örnek olacaktır. Ki, bu Kütahya’ya da yansımıştır. Bizi örnek alarak, Kütahya’da ticaret odaları, borsa, diğer kurumlar birlikte hareket etmeye başladı. Bunu başlangıcı Tavşanlı’dır.
Güzel çalışmalar ortaya çıkıyor bu birlikten. Örneğin Tunçbilek ile alakalı, sendika ile alakalı bilgiler bizde vardır. Neden, çünkü birlikte çalışıyoruz. Oradaki rezervleri biliyoruz oturduğumuz zaman. İşte ziraat odası var, ziraatla ilgili işleri, hayvancıkla alakalı bölgemizdeki potansiyelleri biliyoruz.
M- Yani bunlar birlikte çalışmanın getirdiği avantajlar…
D- Mutlaka. Her şeyden haberimiz oluyor böylece. Sorunlar çıktığında kiminle halledilmesi gerekiyorsa hallediyoruz kolayca. Belediye başkanına aktarılması gerekiyorsa gelişmelerin, problemlerin ya da yeni fikirlerin belediye başkanımızı davet ediyoruz ona aktarıyoruz. Ya da zaten hazır bulunanlar var onlarla çözülmesi gerekenleri çabucak çözüyoruz. Kaymakamlığın yapması gereken bir iş varsa ya da kaymakamlığın çözebileceği işler varsa sayın kaymakamımızı çağırıyoruz, ekibiyle geliyor sorunlarımızı anlatıyoruz. Veya milletvekillerimiz buna keza. Ankara’ya en az üç sefer gittik. Raporlarımızı hazırladık, götürdük. Dedik ki, işte bizim bölgemizde şu kadar kömür rezervi vardır, bunların bir an önce şöyle şöyle olması lazım… İşte devlet 18 sente elektrik alıyor hâlbuki burada 3–4 sente elde etmesi mümkün. Bir an önce devletin buralara yatırım yapması lazım gibi şeyleri söyledik. Efendim işte tarımla alakalı borla alakalı yapılacak işler… Bunlar hep konuşuldu. Odalar olarak, sivil toplum örgütleri olarak oturduğumuzda bütün bunlar çıkıyor.
Tavşanlı’da olmayan ne var diye baktığımız zaman, bir kamyon garajı yoktur. Hayvan pazarı günümüze hitap etmemektedir. Sebze hali yoktur. Bunun gibi fikirleri üretip gerekli mercileri çağırıp onlara aktarıyoruz. Tabi bunun yanında küçük sanayi sitemizle alakalı, sanayi bölgemizle alakalı, organize sanayi bölgemizle alakalı fikirler de buradan çıkıyor. Bu sivil toplum kuruluşları ile toplantılarımızda örneğin küçük esnafın problemleri var, küçük esnafın önünü nasıl aşarız gibi sorulara da cevap arıyoruz. Bunun en basit, pratik yolu da üniversiteye katkıdır, oranını gelişmesidir, diye baktık. Odamızı, meclisimizi devreye sokarak onların yardımıyla, belediyeden işçilik yardımı alarak bu şeklide on altı derslikli, dört öğretim görevlisi olan bir tane blok yaptık, verdik. Burada 1.000 öğrenci okuyabilir, hatta 1.200 öğrenciye hitap edebilecek bir yerdir. Ha, bunun getirisi nedir bölgeye? Bir öğrenci fazla geldiği zaman, her ay bir aile bir öğrenci için 400 lira gibi bir harcama yapıyorsa her ay Tavşanlı’ya 400 lira girecek demektir. Kimlerden alışveriş eder öğrenci? İşte bakkala gider, berbere gider, kafeye gider… Veya yurtta kalacak… Bu konularda biz ciddiyetimizi ortaya koyduk sivil toplum örgütleri olarak. İnşallah bunun devamı da gelecektir yani.
M- Sayın Efe, oda yönetimine geleli dört yıl oldu. Bu dört yıl içinde oda yönetimi olarak daha başka neler yaptınız?
D- Oda yönetimi olarak başladığımız arkadaşlarla halen devam ediyoruz. Geçmiş yıllara baktığımızda daha yüksek bir katılım ile çalışıyoruz. Katılım oranı yüzde doksandır, devamlı. Şehir dışında olmayan bir arkadaş varsa meclis toplantımıza katılır. Bunun en büyük sebebi de görev paylaşımıdır. Mesela komisyonlarda meclisimizden de arkadaşlarımız var, yönetimdekiler değil sadece. OSB’de olsun Koruma Kurulunda olsun İnsan Hakları komisyonunda olsun… Diğer şehir komisyonlarında da meclis üyelerimiz var.
M- Yani aktif olarak her biri görev aldılar. Sadece bir iş için mecliste değiller?
D- Herkesle paylaşmaya çalıştık işleri.
M- Onca yıldır ticaretle uğraşıyorsunuz, ticaret odası yönetimine geldiğinizde ticarete bakış açınız değişti mi ya da etrafınıza yansıyan neler oldu bireysel olarak ya da kurumsal olarak?
D- Benim ticaret odasında farklı bir bakış açım oluşmadı çünkü biz eskiden beri siyasi olarak sosyal olarak zaten piyasadayız. İkincisi üç dönemdir de buradayız biliyoruz yani… Daha önce mecliste de bulunduk. Ticaret odasının pozisyonunu da iyi bilen birisiyim yani. Geçmişle şimdiki yönetimimi kıyaslamıyorum. Geçmişte biz bunun sıkıntılarını yaşadık. Şu anda en önemli şey biz burada her şeye rağmen beraber olabildik. Beraber çalışabildik. İşte bunun yansımaları da odamızda yapılanlar. Siz de iyi bilirsiniz ki bir dergi meselemiz var, Mustafa Göktekin sayesinde, gazetemiz de düzenli çıkmaya başladı. Eskiden bunlar mümkün olmuyordu. Efendim bir sivil toplum örgütleri deyip geçmeyin. Bir üniversite ile ilgili katılım farklılaştı, bakış farklılaştı. Bir organize sanayi… İşte tarım, hayvancılık alanları çıktı bu toplantılardan. Bölgemizin tabi zenginleşmesi önemli. Bunlar bilinen şeyler… Burada kime iş düşüyor? Yapıcı güç kimdir, tasarruf kimindir? Belediyenindir, hükümetindir, siyasi gücündür. İşte biz bunları Tavşanlı’nın gelişmesi için sivil toplum örgütleri ile beraber konuşuyoruz. Bir hayvancılık alanı fikri bizden çıkmıştır. Üniversitenin gelişmesinin mutlaka şart olduğunu, Tavşanlı’nın il olması durumunda nelere ihtiyacı olur, bunları tespit etmeye çalıştık.
Tavşanlı’nın Türkiye gibi, en büyük sorunu işsizlik zaten. Kütahya’nın sorunu da bu. Bunun sebeplerine baktık, teşhis koymaya çalıştık. En büyük sebep olarak birlik olmayışımızı gördük. Kütahya olarak bütünleşemedik yani. Kütahya’da 30’un üzerinde maden var. Bunlar millî servetimiz. Buralara destek alabilmemiz için belediye ile vali ile milletvekilleri ile hükümet ile sivil toplum örgütleriyle bütünleşmemiz lazım. Maalesef Kütahya’nın en büyük özelliği, herkes efe oyunu oynamaktadır. Biz bunu devamlı gündeme getiririz. Mesela beş tane milletvekili bir araya gelip Balıkesir yolu için, Kütahya’nın sorunudur hâlbuki bir yere yumruk vuramaz, bir bakanı ziyaret edemez, bir başbakanı ziyaret edemez. Tunçbilek’te 250 bin ton rezervimiz var Seyitömer’de ona keza… Buralarda santrallerin yenilenmesi, ilave santrallerin yapılması gerekirken buralar özelleştirme kapsamına girdi. Hiç kimse ilgilenmiyor. Hâlbuki tam tersi dünyadaki krizde Amerika devletleştirmeye başladı. Sebebi ne? İnsanlara teslim ettiğiniz zaman millî varlıklarınızı millî politika uygulamaya başlayacak… Bize de lazım. 2007 yılından beri geri dönüş başladı ekonomik olarak. İşsizlik başladı. Tavşanlı’da şu anda, Ziraat Banka’sının sözüdür bu, “Emeklilerin yüzde sekseni benden kredi kullanıyor.” Diyor. Biz bu duruma düşmüş bir bölgeyiz. Ve şimdi işin kötüsü Bursa’da, İstanbul’da, İnegöl’de, Körfez’de bir sürü insanımız var. Bizim bölgemizden bir sürü giden var. Oralarda da iş problemi başladı, bu insanlar geri gelecek ne yapacağız? İşte bunun için birlik olmamız gerekir. Beraber olmak zorundayız. Kütahya kötü bir yer değil. Kütahya’nın ülkemize katkısı yüzde yirmi beştir sıralamada. Geri dönüşümde yüzde ellinci sıralarda. On lira veriyoruz beş lira alamıyoruz. Bunun bir tek sebebi vardır birlik beraberlik olmayışı.
M- Bu birliği de oda olarak sağlamaya mı çalışıyorsunuz? En azından Tavşanlı için.
D- Kütahya’da da başladık. Bunu ileriye de götüreceğiz inşallah. Kütahya’dan oda başkanları ve sivil toplum örgütleri olarak randevu istedik. Bayramdan sonra olacak inşallah, bunları hep beraber yine gündeme getireceğiz. Biz şuna inanıyoruz, birlik olursa bereket de olur. Birlik olursak çözülmeyecek problemimiz yok. Bu madenler de hazineye kazandırılır, milli servettir, on sekiz sente değil dört sente de elektrik üretilebilir.
Kütahya’da bakınız bir sürü kaplıca var. 40’a yakın… Sıcak sularımız var değişik özelliklerde. Ama yaz gelsin köylüler gelecek hesabına bakılıyor. Afyon’a bakın suyu ısıtıp adamlar Avrupa’dan turist çekiyorlar. Bazı otellerin tamamı yabancı. Kütahya’da kaç tane tesis var, bir tane yabancı bulun bakalım. Bulamazsınız. Simav’da 168 derece buhar çıkıyor, 7 bin konut da ısınıyor. Allah vermiş. Niye 70 bin konut ısınmıyor, ısıtabilecek su var orada? Su sonunda akıp gidiyor biz kıymetini bilmiyoruz. Kütahya madenleriyle, kaplıcalarıyla, ormanlarıyla, hayvancılık yapılabilecek bölge olmasına rağmen, ne hayvancılıkla ilgili sanayisi vardır, ne doru dürüst tarımcılıkla alakalı sanayisi vardır. Sadece sütçülük meşhurdur, herkes mandıra açıyor. Benim dediğim bu değil, entegre tesisler olabileceği halde olmuyor.
Bölge kalkınması nasıl olur? Sanayi olursa olur. Sanayi nedir? Tarımda da sanayi, ormancılıkta da sanayi… Bakın bizim bölgemizdeki imkânlar belli. Kaplıcalarla da alakalı sanayi… Onun sanayisi nedir? İşte turizmdir. Madenler dediğimiz zaman… Kütahya dışarıdan işçi alabilecek kapasiteye sahiptir, madenleri vardır. Başında da bor gelir. Kömür vardır, manyezit vardır, krom vardır. Bunların uç üretimi, sanayisi bölgeye alınması lazım, en azından borun alınması lazım. Ki, 500 bin nüfusu varsa Kütahya’nın dört beş yılda 1 milyona çıkabilecek kapasitesi vardır, gücü de vardır. Bunun tek kabahatlisi birlik olmayışımızdır. Herkes efe oyunu oynamaktadır, milli düşünmemektedir en azından. Biz oda olarak bu birliği sağlamak için elimizden geleni yapıyoruz.
Tavşanlı’dan birisi niye illa İstanbul’a gitsin? Kütahya’da iş olsun oraya gitsin. Niye Kütahyalı Afyon’a gitsin ki? Gelsin Emet var Simav var oralar da geliştirilecekse oraları geliştirelim.
M- Sizin oda olarak, sadece Tavşanlı’da üyeleriniz yok bildiğim kadarıyla. Emet’te var, Domaniç’te var, Hisarcık’ta var… Oralardaki üyelerinizle irtibatı sağlamanız zor oluyor mu?
D- Bizim oralarla ilişkimiz çok iyidir. Bizim aynı şubemiz gibidir muhasebecilerimiz. Bizim, oralarda 50’şer, 60’şar üyelerimiz var, fazla da üye yapacağız diye sıkıntımız yok. Şirketler, kooperatifler bizim üyemizdir. Şahıs bazında çok azdır. Biz oraların da savaşını veriyoruz. İşte bor, Emet’tedir, Hisarcık’tadır. Biz oraların da savaşını veriyoruz. Neyin savaşını veriyoruz? Bor Enstitüsü Ankara’da mesela. Bor Araştırma Geliştirme Enstitüsü Dumlupınar Üniversitemiz var, Ankara’ya gidiyor. Niye? Sahibi yok. Biz bunun araştırılmasını tekrar Kütahya’ya verilmesini istiyoruz. Bu bölgenin bor ve uç ürünleriyle ilgili teşvik bölgesi ilan edilmesini istiyoruz. Çünkü Kütahya’da, Gediz’de, Tavşanlı’da organize sanayi var. Emet’te hemen oluşturabiliriz, hisarcık tarafında yerler var, uygun yerler var. Biz bora Kütahya’nın ürünü diye bakıyoruz. Kütahya’yı bırak Türkiye’nin en önemli madeni. Aslına bakarsanız dünyanın en önemli madeni. Geleceği olan bir maden. Borun Türkiye rezervlerinin yüzde 70’i zaten bizde. Bunun kıymetini iyi bilmiyoruz. Biz oda olarak bununla da ilgileniyoruz.
Emet, Hisarcık, Harmancık, Domaniç… Buraların büyük şehri Tavşanlı’dır. Tavşanlı’nın gelişmesi demek bütün buraların gelişmesi demek. Veya buraların gelişmesi demek Tavşanlı’nın gelişmesi demek. Biz böyle bakıyoruz. Onun için bu bölgeyi bütün olarak düşünüyoruz çalışmalarımızda. Hatta biz bununla da yetinmiyoruz Kütahya’nın gelişmesi ile de ilgileniyoruz. Kafamız eski kafa olursa gelişmez. Bursa’ya bakınız. Eskişehir sanayinin başı idi Bursa Ekişehir’i geçti. Bursa’da sanayi yoktu ki. Ne oldu da geçti? İşte idare ile alakalı. Kütahya gerçekten masaya konsa yapılabilecek işler belli. Ana yollar belli, kaplıcalarımız belli, madenlerimiz belli.
M- Bunu yapabilmek için de birlik gerekiyor, öyle değil mi?
D- Kütahya’ya bakın en fakir iller arasında. Doğudaki bazı illerden bile kötüyüz biz şu anda. Birliğimiz yok. Biz oda olarak bu yolda ilerliyoruz. Her zaman da dile getiriyoruz. Bu birliği sağlamaya başladık zaten. Kütahya fakir değildir ama fakir yaşar. Kütahya’da şunlar şunlar var, diyoruz. Şunlar olabilir, diyoruz.
Mesela kömür deyip geçmeyin. Satılmasa bile enerji üretir. Şu santral gibi iki tane daha santral kurulsa en az 50 yıl daha ömrü var. Araştırılsa belki de 100-150 yıllık rezervimiz var. Seyitömer de aynı şekilde. Boru zaten herkes bilir. Borun uç ürünleri var. Şu anda işlenebilir 250 tane uç ürünü var. Bunlardan bazılarının bölgeye gelmesi, bölgede üretilmesi kadar doğal bir şey var mı? Birlik olup bölgemize teşvik almak gerekiyor. Bu konuda kurulan firmalara destek vermek gerekiyor. Bunu da hep beraber yapalım.
M- Kriz dünyayı epey etkiledi. Tavşanlı’yı ve üyelerinizi nasıl etkileyecek, bundan sonraki adımlarınız ne olacak?
D- Benim ekonomiye bakışım millidir. İki yıldır konuşmalarımda söylediğim tek şey var, 2007 yılında başladı kriz Türkiye’de. Türkiye zaten bir krizdeydi. Bankalara yatan ve kullanılan paralara bakıyoruz. Çok kredi kullanan var. Krediyi niye kullanır insan? Yatırım olmadığına göre eksik gidermek için kullanıyor. Yatırıma kullanılan bir kredi yok. Tüketime yönelik kredi kullanımı var. Yatırım olsa biz bileceğiz.
Banka yasaları yanlıştır başta. 1000 lira kazanan bir işçi 10 bin liradan 10 bankadan 100 bin liralık kredi elde edebilir. Yeter ki iki tane kefil olsun. Bazı bankalar kefil bile istemiyor. Bunlar yanlış, bankaları güçlendiriyor sadece. Halk tüketim hevesine kapılıyor ve ekonomisi bozuluyor. Bunu düşünmesi gereken vatandaş değil. Hükümetin bu tedbirleri alması gerekir.
M- Krizi tetikleyen bankalar oldu galiba?
D- Yanlış uygulamalar, yanlış özelleştirmeler… Bizim bölgemizde de yapıldı. Şeker fabrikası, Eti Gümüş, Azot… Baktığınız zaman şeker fabrikası özelleşti bakıyorsunuz şimdi pancar eken yok, işler değişmiş. Devletin derdi tarımı bitirmek mi güçlendirmek mi? Bu hesabı doğru yapmıyorlar. Bir yerin özelleşmesi durumunda kapasitesinin artması gerekiyor. Ekonomiye katkısı olması gerekiyor ki, özelleştirmenin bir anlamı olsun. Bizim bölgemizde pancarı çoğu kişi bıraktı, para kazanmıyor adam. Bakın şu sıralar Avrupa ve Amerika’da devletleştirmeler başladı. Devletleştirmeden maksat şu: Diyelim ki, Tunçbilek’e satalım. Satalım da bir yaşam standardı var 500 liraya yeraltında insan çalışmasın. Bu kuralı devlet koysun. Banka kredileri tüketiciye verecek ama neye göre verecek? Bunun bir ölçüsü olması lazım. Bireye göre değişir. Yatırıma… Belli bir ölçüsü olması gerekir. Türkiye’de bütün krediler yatırım amacıyla verilir, yatırım olmaz. Tüketici… Aileler perişan olur bu yüzden. İyi de sosyal devletiz, hükümetin işi ne? Bunları doğru organize etmek ve halka uyan şekle getirmektir. Tabi eğitimsiz halkımız, halkı eğitimsiz bırakırsanız, eğitimi ile ilgilenmezseniz, ekonomisi ile ilgilenmezseniz… Halkın da hali bu olur, işsizlik olur, perişanlık olur.
M- Önümüzdeki günlerde Tavşanlı’yı ne bekliyor? Umutlu musunuz, karamsar mısınız?
D- Yok, ben karamsar düşünmem. Tam organize sanayide işe başladık küresel kriz çıktı. İnşallah sonumuz hayır olur ama her şeyde bir hayır vardır, deriz biz yani. Biz umutsuz değiliz, bölge olarak zengin bir bölgeyiz. Hala kömüre dayalı ekonomimiz var, hala buradan faydalanıyoruz eskisi gibi olmasa da. Hala büyük şehir gibiyiz. Domaniç, Harmancık, Emet’ten insanlar gelip alışveriş ediyor, ticari bir kabiliyetimiz de var yani. Ama işin sonuna geliyoruz ya birlikte olacağız ya yeni dünya normlarına göre çalışmalarımızı, hazırlıklarımızı yapıp üretmeyi ön planda tutacağız, tüketmeyi değil. Aynı zamanda OSB’miz de bitiyor. Aynı zamanda ortaklıklar olabilir. Bize müracaatlar var Tavşanlı’dan. Şehir dışından da var. Mesela İstanbul’dan, Bursa’dan var…
M- Madem Organize Sanayi Bölgesine geldi söz hemen şunu sorayım: Siz iş başına geldiğinizde ne durumdaydı şimdi ne durumda?
D- 1960’lı yıllardan beri Tavşanlı’nın lafıdır. 1979 Yılından beri Küçük Sanayi Sitesi üyesiyim. O zamandan beri de sanayi benim alanımdır. Sanayiyi çok iyi bilirim. Küçük Sanayi Sitesinin çektiği sıkıntıları, belediyelerin orayı sahiplenmemesini… Biz sanayi bölgesi diye 1994 yılında Ömerbey Sanayi Bölgesini o günkü şartlarda… Dedik ki, sanayi bölgesi olması lazım ve 40 kişi de belediyeye para verdik. Niye? Belediyeye masraf olmasın. Arkadaşlarla paylaştık. Akay’ların bir un fabrikası vardı o zaman başka bir şey de yoktu. Onun haricinde oradan 40 kişiye de parsel verilecekti. Yatırım yapmak şartıyla verilecekti. 94-95 yıllarında Tavşanlı’nın ekonomisi daha iyiydi. Birilerinde para çoktu yani. Ama biz bu paraları, yer veremediğimiz için, sanayi örnek olup bir yere toplayamadığımız için ki, işte Küçük Sanayi Sitemiz hala çalışmamaktadır depo vazifesi görmektedir, yok Çukurköy Belediyesi Tavşanlı Belediyesi… Hep kavgasını yaptık.
Üretim yoksa hazır para gelirse, hazır para bir gün biter. Üretmeden harcamak yok. Bunu anlatamadık. Yapılması gereken nedir iki belediyenin bütünleşip çalışmasıdır. Yahu kömür vardı, Tunçbilek’te 8000 kişi çalışıyordu bunların 5000’i bizim bölgemizde oturuyordu. Ne fark eder ki, yeter ki iş olsun. Çukurköy’de olsa ne olur Tavşanlı’da olsa ne olur sanayi? Şimdi OSB’yi biz Kütahya ile Tavşanlı’nın ortasına yaptık. Yok, oradaki Aliköy’e mi yapıveriyoruz, denilebilir mi? Böyle bir şey olabilir mi? Bu mantığın bitmesi lazım. Tavşanlı’da işsiz olan varsa bu zihniyetin eseridir. 20-30 metrede sanayicilik yaptırıyoruz. Küçük küçük yerlerde üretim yaptırıyoruz, bu insanlar gelişemez ki. Bu insanları geliştirmenin yolları vardır. Belirli yerlerde toplayacaksın. 500 metrekare olacaksa 500, 5000 metrekare olacaksa 5000… Firmaya göre yani. Bunları kim yapacak? Yapması gerekenler, 15-20 yıldır bu alt yapılar yapılsaydı sanayi zaten gelişirdi. Bursa’da bir işçiyi 700-800 liradan aşağıya çalıştıramazsınız. Çaycıyı dahi çalıştıramazsınız. Tavşanlı’da asgari ücretle üniversite mezunu adam bile bulursunuz. Yazık değil mi bu insanlara? Sanayimiz gelişseydi… Bu da alt yapı ile alakalı, alt yapı gelişmeyince hiçbir şey olmaz.
M- 2005 yılında yönetime geldiğinizde yer tespiti yapılmış bir OSB vardı. Siz üzerine neler kattınız?
D- Şimdi OSB’yi şöyle anlatayım: Bizim defterlerimizde 60’lı yıllardan beri hep OSB lafı geçer. 1995 yılında sanayi bölgesinin olduğu yere biz organize sanayi bölgesi yapalım dedik ama rüzgâr, şehir yakınlığı gibi sıkıntılardan dolayı ruhsat verilmedi. Dedik ki biz o zaman burası sanayi bölgesi olsun. Orta ölçekli sanayi bölgesi olarak o orada kaldı. İş yapmak isteyen olursa buyursun yapsın. O zaman talep de çoktu. Bu arada OSB’ye yer aramaya başladık. 1995 yılında Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyeti kuruldu. Ticaret Odası, Belediye ve Özel İdare. Üç eşit ortaklık üzerinden kuruldu. Ne hikmetse 2000 yılında yer seçimi ancak yapıldı. 1997 yılında Gediz OSB kuruldu, anlatmaya lüzum yok. Onlar bizden soruyorlardı, nasıl olur, ne yapılır, diye. Biz biliyorduk işi. Şimdi biz onlara soruyoruz, iş oraya geldi. Niye? 2000 yılında OSB yer seçimi yapılmış kalmış ta ki, biz gelene kadar. Sahibi yok. Yapılması gerekenleri tespit ettik. En hızlı yapılması gereken ne? Üniversite, ondan sonra OSB’yi ele alacağız. Sekreterliğini biz aldık. İki aşamalıdır OSB. İlk etap kamulaştırmaları bitti. İhaleleri bitti. Müteahhide teslimini yaptık. Şantiyesini kurdu şu anda. Kış şartlarından dolayı mart ayında gelecek. Biz bununla yetinmedik. Önceki sıkıntıları biliyoruz ya, ikinci etabı da kamulaştırmaya başladık. Bir yandan da oranın kamulaştırmalarına devam ediyoruz.
Tavşanlı’nın konumu çok iyi, bir saatte Eskişehir’e varırsınız, Afyon, Uşak, Bilecik’e varırısınız. Üç saate çıkardığınız zaman, Ankara, İstanbul, İzmir’e varırsınız. Ankara-İzmir tren yolunun üstündeyiz. Taşıma kooperatiflerimiz var. Madenlerimiz var. Tavşanlı ayakaltı bir yer. Atladığımız tek şey var: Nasıl olsa kömürümüz var, madenimiz var buralarda çalışalım bunun parası bize yeter. Bu böyle olmuyor yalnız. Bir gün her şey bitebilir. Geleceğe hazırlanmak bu değil. Geleceğe hazırlanmak sanayidir, teknolojidir, yatırımdır. Bunu hiçbir zaman düşünmedik. Tavşanlı’da bir zihniyet vardır. Emekli olunca ya araba değiştirir, ya ev yapar, evi varsa gider başka şehirden daire alır. Biz üretimi düşünmedik, çocuklarımızı düşünmedik. Düşünmüş olsaydık 1968 yılında bile sanayisi olabilirdi. Birçok denemeler olmuş ama becerememişiz. 1985 yılında Küçük Sanayiye başladık 1995 yılında daha bitiremedik. Hep işçi, esnaf, çiftçi ağırlıklı kaderine razı olmuş. Bugünkü geldiğimiz noktada bıçak kemiğe dayanmış. Artık devlet sektöründe çalışan işçilerimiz azaldı. Bu haliyle bölgeyi kalkındırmaz ki. Kendimizi değil, geleceğimizi düşünüyorsak, komşumuz açken tok yatamıyorsak… Biz buralarda oturmayacağız o zaman. Hiç kimse oturmasın.
M- OSB ne zaman tam olarak faaliyete geçecek?
D- Alt yapı başlayacak martta. Alt yapı ile beraber müracaatları kabule başladık zaten. Hatta İstanbul’dan birkaç tane firmamız vardı. Krizden dolayı biz de fazla sıkıştırmadık. Üretim maliyeti açısından bakıldığında İstanbul’dan yüzde 30-40 daha avantajlı burası. Bu avantajı yatırımcılar değerlendirecek. Gisad diye bir yer var. Oranın başı Tavşanlılıdır. 2,5 milyar dolar ihracat yapıyorlar. Yurt dışı çalışıyorlar. Şu an kriz var. Kriz düzelince bize faydaları dokunur. İşler yavaş yavaş yoluna girince Tavşanlı hazırdır. Şu gün yine hazırdır. Yine de biz acele etmiyoruz, yanlış program yapmayalım diye. Bir daha ki döneme bıraktık. Ciddi firmalarla işe başlayacağız inşallah. Bu bir başlangıçtır. OSB yeterli midir? Hayır, Tavşanlı’nın nüfusu 60 bin 160 bin olsun, 200 bin olsun.
M- Buradaki OSB’nin avantajları nelerdir?
D- Biz bedelsiz yer vereceğiz. Teşvik olmasa da vereceğiz. Yeter ki ciddi firmalar olsun. Sadece katılım payı alıp yer parası almamaya razıyız biz. Niye? İstihdam olsun, diye. Bu bölgede maliyetler, dediğimiz gibi, yüzde30-40 düşüyor. Yine bölgemizde teknik eleman, ara eleman sıkıntısı olmaz. Tunçbilek’ten, Termik Santralden bir birikimimiz vardır, bu bir avantajdır.
Tekrar söylüyorum, bölgemizin gelişmesi 3-4 yıllık programdır. Bizim servetlerimiz var bu servetleri nimete çevirmenin yolları da belli. Yeter ki birlikte olalım. Bu millet yapar. Camilere bakın, okullara bakın, bunları hep biz yaptık. Bu millet yapar yani. Bu memleket fakirine de bakar, akrabasına da bakar. Yeter ki hedef olsun, birlik olsun, üretim olsun.
M- OSB’nin tanıtımı için neler yapıldı ya da önümüzdeki zamanlarda neler yapmayı planlıyorsunuz?
D- Bize yakın olan veya gelebilecek yerler olan, Bursa, İnegöl, Körfez bölgesi, İstanbul gibi yerlerde biz çalışmalar yapıyoruz. Heyet olarak. Bu bölgelerdeki Ticaret Odalarının dergilerine ve gazetelerine röportaj ve reklâm vermeye başladık. Teşvik olmayan yerlere daha çok tanıtım yapmaya çalışıyoruz. Bahsi geçen yerlerin oda üyelerinin tamamına duyurmak amacımız. Bazı anlaşmalarımızı da yaptık zaten. Ayrıca TOBB ile de görüşmelerimiz oldu yani bütün Türkiye’ye de tanıtacağız. Yatırımcılara yönelik tanıtımlar tabi bunlar. Normal gazetelere verip de halkımız görsün gibi değil. Hedef belirleyip yapacağız tanıtımları. Her ay bir yerlerde çıkacak yani bunlar.
M- Benim asıl merakım şu: Elbette dışarıdan yatırımcılar olsun ama buradan yatırımcılar olacak mı?
D- Var, 60’ın üzerinde parselimiz var, isim vermek şimdilik doğru olmaz, Tavşanlı’dan en az 10 tane biz yatırım yapacağız diyen arkadaşımız var. Bize müracaatı olanlar.
M- Peki OSB için ortaklıklar kurulabilir mi, kurulursa ne üretilebilir?
D- Kendi bünyemden biliyorum, ortak olmadı mı hiçbir şey yok. Maalesef bu kültür Tavşanlı’da yok. İki kardeş dahi anlaşamıyor. Sebeplerine baktığımız zaman, iş ortaklığından çok aile ortaklığı. Sen ben çekişmeleri oluyor. Çocuklar büyüyor, benim de ortaklığım var sen bana patronluk yapıyorsun, hesabına dönüşüyor. Eşler ortak olmaya kalkıyor. Kurumsallaşma noktasında Tavşanlı’nın işi zor. Tabi iyi örnekleri de var aile şirketlerinde. Bu tür şirketlerden bize talep de var zaten. İnşallah kriz fazla uzamaz da onlar da kısa zamanda yerlerini alır. Bizim Tavşanlı’mız görsele dayanır. Birileri buralarda bir şeyler yapmaya başladığı zaman harekete geçer. Ticarette de böyledir. Bir tostçu açılır, bakarlar iyi çalışıyor hemen yanına biri daha açar.
M- Aslında Ticaret Odasının bir görevi daha var. Kurumsal ortaklıklar hakkında Tavşanlı’da bir çalışma, bilgilendirme yapıyor mu odanız?
D- Sektörel bazda var. Temtaş usulü şeyler düşünüyoruz. Ama Temtaş’taki başarısızlık ve sahipsizlikten sonra o işi iyice bir değerlendireceğiz. Yönetime geldiğimizde de araştırmalar yaptık bu yönde. Kayaboğazı barajı ile ilgili enerji üretimi yatırımını düşündük. Diyelim ki 2-3 milyon dolarlık bir yatırım yapılması gerekiyor. Çok ortaklı değil de 20-30 ortaklı programlar yapabilir miyiz, diye araştırmalar yaptık. Rüzgâr enerjisini araştırdık, bölgemizde olmuyor. Olacak yerler var, biz oraya gitmiyoruz. Biz Tavşanlı’da yapmak istiyoruz. Domaniç’te Özerdemler müracaat etmiş, Değirmisaz’da Necati Bey müracaat etmiş. Onlar bizim bölgemizin insanı diye bu işlere girmedik.
OSB ile birlikte geliştirilebilecek çok şey var ama şu dönemde bir şey demek zor. Kriz etkisini yitirmeye başladığı zaman çeşitli projeler tekrar gündeme gelmeye başlayacaktır.
Biz oda olarak şunu da yaptık daha iyi hizmet verebilmek için, TSE belgesi aldık. İleride kurumsallaşmayla ilgili çalışmalarımız olacak daha. Çoğu odanın yok Türkiye’de.
M- OSB ile bor madeninin bir alakası olacak mı yani bor ile ilgili bir yatırım yapılabilecek mi oraya?
D- Şu an bor ile alakalı Alman bir firma var. Geldiler, görüştük. İşte burada tanıtımlar yapıldı firmaya, gezildi, görüldü. Avrupa’da da kriz var bu firmalar için biraz süre gerekiyor. Zaten önümüzdeki günlerde bu konu gündeme gelecek. Kütahya’da olmazsa bizde, bizde olmazsa Gediz, Emet, Hisarcık’ta olsun. Bu konuyla ilgili yatırım olmak zorunda.
M- OSB’nin alt yapısı hazır bor ile ilgili üretimler için?
D- Bor şu, hammadde geliyor oradan, burada işlenecek. Birçok yan üretimi de var. Bunlar başka tabi yatırım maliyetleri yüksek olan şeyler. Yatırım yapılabilir halde bor için OSB. Bizim çalışmalarımız olacak daha. Sanayi üzerine, teknoloji üzerine çalışmalarımız olması lazım. Belediyelerin de, bölge milletvekillerinin de görevleri vardır burada. Her milletvekilinin de bölgesi için araştırma geliştirme yapması gerekir. Herkes bulunduğu konumda vazifelerini memleketi için doğru yaptığı sürece sorun olmaz.
Diğer taraftan, inşallah milletvekillerimizden biri çıkar da, ağabeylik yapıp diğerlerini toplarsa bu da bize sirayet ederse bu bölgede olmayacak hiçbir şey yok. Zengin bir memleketteyiz. Ama zorluklar yaşıyoruz.
Kayseri örneği vardır. Biz efe oyunu oynuyoruz. Kayserililer bir sofraya oturduklarında, sofrada Kayseri de üretilmeyen bir şey varsa, bunu Kayseri’den kim yapabilir, diye düşünmeye başlarlarmış. Kayserili olmanın da şartını belirlemişler mesela. Bir adama Kayserili diyebilmek için Türkiye’nin neresinde kaç tane işi olursa olsun, Kayserili olmak istiyorsa mutlaka Kayseri’de de yatırımı olacak. Yoksa biz o adama Kayserili demeyiz, diyorlar. Yani biz burada birbirimize sahip çıkamıyoruz. Kardeşine, komşuna sahip çıkamazsan ülkene sahip çıkamazsın.
M- OSB bütün bu konuştuklarımız için bir umut ışığı aslında. Diğer taraftan bir çimento fabrikası yapılıyor bölgemizde. OSB ile çimento fabrikasını ayrı ayrı yerlerde düşünmek biraz tuhaf değil, sizce nasıl?
D- Çimento fabrikalarının ruhsatlandırması farklıdır. Yerleşim yerlerine 20 km. uzaklık mecburiyeti vardır. OSB’ler de böyledir. Bir OSB’de çimento fabrikasına izin verilmez. Bakanlık izin vermez. Birçok kamyon girer çıkar, mal gelir gider, hava kirliliği olduğu için sanayiye zarar verileceği için, OSB’lerde kesinlikle yer verilmez. Çimento fabrikalarını yerleşim yerlerine 20 km. mesafe mecburiyeti vardır. 20-25 yerden geçer izni. Uygun bir bölgeyse izin verilir. Bizim burada yapılış sebebi, çimento fabrikasının yeri sanayi bölgesidir. Sanayi bölgelerinde ruhsat verilebiliyor. Kim veriyor? Bakanlık vermiyor. Bakanlık zaten buraya OSB’ye ruhsat vermedi. İmar içinde olduğu için belediyeyi ilgilendiren bir konudur bu. Belediye ruhsat vermiştir. Belediye yer seçiminde orayı tercih etmiştir. Bizim bildiğimiz çimento fabrikaları işte gidip gördüğümüz, etrafında ot bitmez. Bu yeni teknoloji artık nasıl… Genelde bu tür fabrikalar madenin dibine yapılır. Bizde maden ayrı burası ayrı. Bir farklılık var. Şehre yakınlık var. Sorduğumuz zaman, mesela belediye başkanımız ve Hüsnü Ordu bu işi buraya özel gayret etmişlerdir. Bana kalsaydı Tunçbilek’te yapalım, derdim. Zaten orada bir elektrik santralimiz var. Tunçbilek’te bedava yerimiz de çok. Ya da taş Ovacık’ta… Oranın arka taraflarında bir yere yapın. Biz bu tür fabrikaların hava kirliliği yaptığını biliyoruz, çevreye zarar vereceğini biliyoruz. Böyle olmadığını, yeni bir teknoloji olduğunu söylüyorlar. Zaman gösterecek artık. OSB ile çimento fabrikasını kesinlikle alakası yoktur. Çimento fabrikasının OSB’nin civarına yapılmasına bile bakanlık izin vermez.
M- Verdiğiniz bilgiler için teşekkür ederim. İlave etmek istediğiniz bir şeyler var mı?
D- Memleket bizim. Komşularımın, insanlarımın işsiz ve zor durumda olduklarını görünce, fakirleştiğini gördükçe, iş imkânlarının ufaldığını gördükçe, insanlar çocuklarını dışarı gönderdikçe… Bunlar bizim zorumuza gidiyor. Bular aşmak için, birlikte rahmet, ayrılıkta azap vardır, sorumlu insanlar bir araya gelmek zorundadır. Gelmezlerse bu vebali üzerlerinden atamazlar. Memlekette işsizlik, yoksulluk varsa memleketimizin kötülüğünden değildir. İşin başındakilerin zafiyetindendir, beceriksizliğindendir, ehil olmayışındandır. Birlik olacağız başka çaremiz yok. Ümitsiz değilim. Birlik olursak dünden daha iyi durumda olacağız. Bunu başarırız.
M-Tekrar teşekkür ederim.
D- Ben teşekkür ederim.