iLHAM
Osman Said DEMİRYILMAZ
Dünya hayatının fani dostluklarından
birini paylaştığım vefakâr dostum, 29.04.2014
Bazen duygularını açıkça yazmak istersin kalemler mani olur sana,
bazense sen saklamak istedikçe kalemler yazar sırlarını… İşte benimkisi de
böyle bir karalama, ben istemeden kalemler yazıyor duygularımı, mısralara ya da
Dostnamenin satırlarına…
Bazen bir mısrada bir sevgili adının yerine bir gül yazılır. Ve sen
dersin, ben hayatımı değil, gülün güzelliğini anlattım. Oysa kalemler oraya
prensesin/prensin yerine gül yazmıştır sadece. Seni bilmem ama benim kendi
yazmaya çalıştığım şiirleri tek tek inceledim. Hepsinde hayatımdan bir parça
buldum, gizli ya da aşikar! Şair şiirinde mutlaka kendinden bir şeyler yazar!
Bazen Gül olur, bazen Karanfil, bazen bir Çiğdem çiçeği, ya da Nazlı bir
Yasemin. Bazen bir güneşe asılır anılar, bazen gökteki hilalde saklı kalır.
Bazen sultanın tacında saklanır, bazen bir mektupta. Bir harf anlatır, bir
sembole anımsanır, mısralara sinmiş bir koku olur bazen… Ama her zaman bir
parçası hayatın.
Tavşanlı’da Cumartesi günleri kurulan pazar ilk günden beri hep dikkatimi çekmiştir. İlgiyle izlerim pazarı. Dilden dile dolaşan bir efsane vardır ve o efsaneye göre bakarım pazara. Derler ki, Ege Bölgesinin en büyük açık halk pazarıdır burası. Ne kadar doğru olduğunu bilmiyorum. Bugünkü veriler elimde ama başka yerlerdeki pazarları görmediğim için net bir şey söyleyemiyorum. Epey büyük bir sebze-meyve ve konfeksiyon pazarımız var, bu doğru. Bunun bu haliyle övünülecek bir şey olup olmadığı ise apayrı bir konu. Burasıyla ilgilenmiyoruz şimdilik. İlgi alanımız cumartesi günleri kurulan bu pazarla ilgili sorular: Ne, nerede, ne zaman, nasıl, neden, kim? Bu pazarın geçmişi ve bugünüyle ilgili küçük bir araştırma…
Bir kıvılcım ister hayat bazen, ama kıvılcım söndürülemezse, fark
edilemezse yangın olur yüreklere sıçrar. Zalim zulmüne ses çıkarılmadıkça doğru
yaptığını sanar, şeytana dost olur da gözü hakkaniyeti görmez olur. Ancak zulüm
devam etmez elbet bir gün son bulur. Zulme seyirci olanlar, yangını fark edemez
çoğu zaman, sanal zanneder, kurgu zanneder. Hele bir de sıklaşınca yapılanlar,
normalleşmeye başlar artık; ki işte o son noktadır. O noktadan sonra olanları
normal gören herkes zulme ortak olur. Kimi şeytani düşüncelerle, kimi bizzat
destek olarak, kimi ses çıkarmayarak, kimi sadece seyrederek ortak olur. Olma
dostum sen olma ortak. Önce şeytani düşüncelerden arın, destek olma, seyirci de
kalma… Zulme rıza gösterenlerden olma!
