BİLMİYORUM

BİLMİYORUM
Kep ile bot arasına dev bir asker sıkıştırılabilirken, iki dua arasına bir insan sıkıştırmak mümkün olmuyor. Duasında ilahlık dileyen kabul görür mü bilmiyorum.
İnsan sarraflarının ne ile geçindiklerini ve geçimlerinin güç olup olmadığını bilmiyorum.
Kaldırıma gelene kadar taşın geçirdiği evreleri, bir hedefi olup olmadığını bilmiyorum.
Bana ait olanla kamuya ait olanı, kendisine ait olmayanın nasıl bana münhasır kıldığını bilmiyorum.
Vatan alana millet, millet alana Sakarya, vatan ve millet alana Sakarya promosyon olarak mı veriliyor, bilmiyorum.
İtalya’da büyükelçilik yapmak istiyorum ve nereye, nasıl, hangi şartlarla müracaat edilir bilmiyorum.
Memur olmak, işçi olmak isteyenlerin niçin önce memur ve işçi olmayan kişileri arayıp bulduklarını, anlamıyor bilmiyorum.
Boş vakitlerinde kitap okuyarak aydınlanmış bir çok tanıdığım var ve kaçak elektrik kullanıyorlar. Çıplak teller aydınlatır mı bilmiyorum.
Her köşe başında dikilip dilenenle her köşe başında dinlenen arasındaki farkı bilmiyorum.
Üçgenin iç açıları toplamıyla karenin iç açıları toplamlarından parlamenter bir sistem çıkar mı bilmiyorum.
Hicaz’dan gelirken zemzemin yanında getirilen hacılık sıfatından gümrük alınıyor mu bilmiyorum.
Kafa karıştıran soruların, sahiden öyle olup olmadıklarını merak ediyor, bir yandan da kafa karıştıracak yeni bir soru üretebilmenin yollarını arıyorum, yol bilmiyorum iz bilmiyorum.
Anladığını anlatıp, anlamadığımı anlatmamı isteyen insanların nasıl bir ruh halinden muzdarip olduklarını bilmiyorum.
Sayı saymakla para kazanmayı bir tutarak yaşayan insanların artık kazandıklarını sanmıyorum ve neyi kaybettiklerini bilmiyorum.
Varlığımı idrak etmek için insana ihtiyacım olduğunu biliyorum ama insanın insana aynalık edesi kalıp kalmadığını bilmiyorum.
Elimden geldiğince açık ve net yazıyorum ama insanların okuyunca ne anladıklarını bilmiyorum.
Bilmediğimi bilmeye öyle muhtacım ki bildiklerimi bilmeyenlere, bilmediklerimi bilenlere bunları anlatamıyorum. Ne olacak halim, bilmiyorum.

SİZ ESKİDEN NE YAPARDINIZ?

SİZ ESKİDEN NE YAPARDINIZ?
Biz eskiden dolmalarımızı zeytinyağlı yapar at arabası ile taşırdık. Atlar mutluydu.
Biz eskiden gaz lambasını kısıp uykuya dalardık, rüyalarımız is kokardı.
Biz eskiden YSE kamyonlarının tozunu yutar üstüne ayran içerdik, inekler gülümserdi.
Biz eskiden çamura saman katar duvarlara can verirdik, ustalar suskundu.
Biz eskiden mezar kazan adamlar görmezdik, kişi ölünce toprak ağzını açardı.
Biz eskiden harf denilen eğri çizgileri dizlerimizin üstüne yatırıp ninnilerle uyuturduk.
Biz eskiden rakı masaları kurardık, masalar mutluydu, devlet erkanı mutlu; biz telaş içinde.
Biz eskiden türkü sözlerini bilmezdik, türküler kağıda dökülünce kalbimizden...
Biz eskiden çok kirliydik. Bırakın şampuanları, koca çaylar paklayamazdı. Hiç içinden çıkmazdık zira.
Biz eskiden atların, tarakların ve bebeklerin dişlerini görürdük. Hepsi de beyaz değildi üstelik.
Biz eskiden çatısız evler yapardık, her gece misafirimizdi yıldızlar.
Biz eskiden atlara et itlere ot verirdik, yemezlerdi de açlıktan da ölmezlerdi.
Biz eskiden fesleğen tohumlarının ve suyun ve toprağın ve sineğin birkaç adım ötemizde olduğunu bilirdik.
Biz eskiden ölünce bir daha dirilmezdik. Ölen ölürdü, kalan sağlar bizimdi.
Biz eskiden uygunsuz ticaret yapan kadınların vergileriyle okul yapılmıyor sanırdık.
Biz eskiden çitlembik ağaçlarını ve iğdeleri kuşlara emanet ederdik.
Biz eskiden içimizde titreyen bir yer olduğunu bilir adını koymazdık.
Biz eskiden aşık olur, aşkımızı ilan ederdik, kimseler haberdar olmazdı anamızdan başka.
Biz eskiden toy gençlerin ellerine bıçak verdiğimizde önce ellerini kesmelerini beklerdik.

GEL SENİNLE

GEL SENİNLE
Gel seninle Bağdat’a gidelim, inan sormadan da buluruz.
Gel seninle bir berber dükkanı açalım, kuaförlerin ağzı açık kalsın.
Gel seninle çöllerde gezelim, Leyla’yı bulunca nikahımızı kıyarsın.
Gel seninle labirent yapalım ki, farelerin aklı testten geçmişken “bizimkiler”i deneriz.
Gel seninle Sadabad’a... Sahi, huzur ne yana düşer?
Gel seninle yemek yiyelim, özellikle tok karnına yalnız yemek yenmiyor.
Gel seninle tatile çıkalım, iş bize çıkmadan önce.
Gel seninle oyun oynayalım. Ben aşık olayım sen, mühendis.
“Gel seninle aşka hizmet edelim.” Salak şarkıcı!
Gel seninle keşfe çıkalım, yeni mantar türleri var mı bakarız.
Gel seninle çocuklaşalım... Teklifimi geri alıyorum, özür dilerim.
Gel seninle kaz güdelim, kaz sayısı ve tokluk oranları seçimi kazananı belli etsin.
Gel seninle... Boş ver.
Gel seninle ticaret yapalım. Sen al, ben satayım kârını haramîlere verelim.
Gel seninle iki yalnız birey olalım.
Gel seninle... Ah şu Sadabad, gidilemeyen uzaklarım!
Gel seninle kan kardeşi olalım. A negatif olsan da gel.
Gel seninle bir dilim ekmeği bölelim, belki birinin ihtiyacı vardır.
Gel seninle şov yapalım.
Gel seninle “sensiz” “bensiz” bir dünya kuralım.
Gel seninle seyahate çıkalım. Haydi, önce sen gir kalbime.
Gel seninle ülkeyi kurtaralım. İki çay lütfen!
Gel seninle felsefe okuyalım. Sen Eflatun oku ben, Platon!
Gel seninle komşunun kazlarını deve kuşuna döndürelim. Sihirli kelimeleri söyle, “ Benim niye yok?”
Gel seninle kuyuya inelim, bir deliden ip isteriz.
Gel seninle gazete çıkaralım, şurasından asıl!
Gel seninle otuz sekizlere karışalım.
Gel seninle ya da sensiz...
Gel seninle sessizlik yapalım.
,,,,,,,,,,, sen gül topla ben nergizi.............