YORUM FARKI

YORUM FARKI
Mustafa Uysal
"Mümin mescitte sudaki balık gibidir. Sudaki balık gibi zevk içindedir, camiden çıkmayı istemez. Mesciddeki münafık da kafesin içine sıkışan kuş gibi, kaçmaya çalışır." Hadis
Müftü Bey vaazda bu hadisi okudu ve yorumladı...
Konu nereden oraya geldi hatırlamıyorum ama vaazın sonlarına doğru bu hadisi okudu ve okurken epey yorumladı. Mescitlerde rahatsız olanlar kalplerinde hastalık bulunan ve tedavi olması gereken kişilermiş ve inşallah tedavi olurlarmış. Amin.
Buraya kadar bir şey yok. Yalnız Müftü Bey öyle bir yorumladı ki konuyu neredeyse imamların dokunulmazlığı ve asla eleştirilemezliğine kadar getirdi. Verdiği örnek aynen şöyle: Yok imam uzattıydı yok şunu dedi falan bunun gibi şeylerden rahatsızlık duymayın. Hatırımda kalanlar kelime kelime değil elbet ama bu minvaldeydi. Birden kendimi hastalıklı bir münafık gibi mi hissetmeliydim acaba? Zira bu yorumdan çok rahatsız oldum. Mescitlerde gayet rahatım ve ferahladığımı hissederim. Burada sorun yok. İyi peki, sorun nedir? Sorun şu ki, imamlardan rahatsız olursam münafık ve kalbi hastalıklı mı olacağım bu durumda? Elbette hayır. Keşke bu hadisi yorumlarken araya birçok alakasız koruma kalkanı girmeseydi. 
Medrese eğitimi almadım ama bu hadisin imamın eleştirilmezliğine bağlanamayacağını gayet iyi biliyorum. Zira Hz. Ömer bile, cuma hutbesinde üstelik, eleştirilmiştir.
Müftü Bey bu hadisi yorumlarken, bu hadisin ana konusunun münafıkları ilgilendirdiğini ve mescitten değil de imamdan rahatsız olmanın bu kapsama girmediğini biliyor. Hüsn-ü zan ile biliyorum ki, tamamen alakasız olan bir konuya başka bir şeyi ifade etmek için girmiştir. Ancak sonuç itibariyle rahatsızlık verici bir yorumla sonuçlandı.
Bu vesileyle imamların illa eleştirilmesi gerektiğini söylemiyorum. Gerekirse eleştiri hakkımı saklı tutuyorum ve bu hakkın beni münafık tabiatlı yapmayacağını da gayet iyi biliyorum. Mescitlerde bulunmaktan rahatsızlık başkadır mescitlerde olan şeylerden rahatsızlık duymak başka şeydir. İki konuyu harmanlamak haksızlıklıktır.

Başkanlık Sistemi Hakkında Bilgilendirme

Başkanlık Sistemi Hakkında Bilgilendirme
Haber Seyret ekibi ve katılımcılarla birlikte yaptığımız bir değerlendirme.
Cumhurbaşkanlığı yahut başkanlık sistemi nedir?
Başkanlık sistemi ve demokrasi.
Merak edilenleri konuştuk.
Mustafa Uysal

Musibetler Kısa Film

senaryo ve yönetmen: İsmail Fazıl Atabay
yapımcı: Mustafa Uysal
yardımcı yönetmen: Çakır Ali
set sorumlusu: Emre Zeyrek
oyuncular: Macit Çevikalp
Metin Ertekin
Eda Sertel
Senanur Çevikalp
yapım: EDEBYA
İFASNT







xxx
Musibetler Kısa Film Short Film from edebya on Vimeo.

İsmail Fazıl Atabay'ın son kısa filmi.. Yakında EDEBYA'da..

Muhalefet Liderlerine Açık Mektup

Muhalefet Liderlerine Açık Mektup
Mustafa Uysal
Sevgili muhalefet partilerinin liderleri...
Demokrasimizin artık gelişmişlik düzeyini hemen hemen yakaladığı bu zaman diliminde sizden çok şey bekliyoruz. Özellikle demokrasimize verdiğiniz katkıdan dolayı teşekkür ediyoruz. Siz sayın muhalefet partileri liderlerine çok ihtiyacımız olduğu bir dönemdeyiz aynı zamanda. Ülke yönetimlerinin daha iyi, daha doğru ve hızlı çalışabilmesi için muhalefete her zaman ihtiyaç olmuştur. Bu ihtiyacı karşılamak üzere teşkilatlanıp çalışmak her türlü takdirin ötesindedir.

Demokrasimiz ve cumhuriyetimiz aynı yaşta değildir kuşkusuz. O yüzden çok fazla geçmişi kurcalamak da istemiyorum. Bugün muhalefet olmanın değer ve erdemlerini sıralayacak da değilim. Sizlerden beklediklerimizi aktarabilmek için bu mektubu yazdım ve

BUHARİ ÜZERİNDEN MANTIKSAL ÇIKARIMLAR

BUHARİ ÜZERİNDEN MANTIKSAL ÇIKARIMLAR
Mustafa Uysal

“Buhari çökerse İslam çöker…” İhsan Şenocak ve onun gibi düşünen bütün hocalar ve onlara inananlar.

Mantıksal çıkarım için bir hüküm cümlesinin olması yeterlidir.
Bakalım bu hüküm cümlesi aslında ne demek istiyor? Bakalım bu hüküm cümlesinin içinden başka hangi hükümler çıkarılabilir?

1- Buhari çökerse İslam çöker, öyleyse İslam Buhari ile var olmuştur.
2- Buhari çökünce İslam da çökerse İslam’ın varlığı Buhari’ye dayanmaktadır.
3- Buhari çökünce çökecek olan bir İslam ancak Buhari ile var olacağına göre Buhari olmasaydı İslam olmayacaktı.
4- Buhari olmasaydı İslam diye bir din olmayacaktı.
5- İslam kendiliğinden çökerse Buhari de göçmüş sayılmaz. Bu durumda

SAVAŞIMI ÇALDIN BARIŞ İSTEME BENDEN!

SAVAŞIMI ÇALDIN BARIŞ İSTEME BENDEN!
Mustafa Uysal
Benden barış isteme artık…

Bende olmayanı sana veremem.

Bende barış yok, barış sende zira sensin beni vuran!

Benden artık asla barış isteme! Her barış istediğinde senin bana yaptığın gibi canına kastedeceğim. Benden her barış istediğinde seni tarihin bile değil çöplüğün kenarına gömmek için elimden geleni yapacağım.

Buraya kadarmış. Bana barış masallarını buraya kadar anlatacaksın. Barış diye diye beni soyup soğana çevirdiğin, ezip rezil ettiğin buraya kadar! Barış için yalvaracaksın ama ben veremeyeceği çünkü bu bende olmayan bir şey. O senin. Barış senin unuttun mu? O masal senin unuttun mu? Benim yurdum sadece burası değil, hem doğduğum yerde hem de bütün dünyada ölüm benim, barış senin. Sen artık benden barış falan isteme, benden ölüm iste. Beni yenebilirsen işte o zaman barışı da üzerime kusarsın ve çeker gidersin. Yenemezsen ama… Ama yenemezsen seni o barışınla birlikte gömerim.

Gözümün içine baka baka evladımı öldüreceksin, coğrafyamı kan gölüne çevireceksin, ekonomimi yerlerde süründüreceksin, etrafıma ateş çemberi çekeceksin ve benden barış isteyeceksin! Alçak, namussuz sen değil sahibin gelsin onun eline vereceğim barışı! Sırtımızda bir koca devlet yıkıp yine sırtımızda bir küçük

Ne Verirsen Ver

'Ne verirsen ver'in fiyatı?
Mustafa Uysal
Çoğunlukla iyi niyetin, önemsizliğin bir göstergesi gibi durur; değildir. Zulümdür. Ne verirsen ver, sözü bir zulüm ve aşağılamadır. Aslında işi yapan, yaptığı işin çok da önemli olmadığını, para da istemediğini belli etmeye çalışır. Yine de yani biraz para verilse iyi olur, anlamındadır. Tam çözümlemesi şöyle: Ne verirsen... Sonuçta ver de ne olduğu önemli değil. Son kelime "Ver!" şeklindedir. Sonuç olarak kesinlikle bir istek vardır. Vereceksin ama bedeli sen belirleyeceksin. İntikam alır gibi...
Borcumuz ne kadar, sorusundan sonra gelir bu cevap çoğunlukla. Zaten biz, yapılan işin ne değerde olduğunu bilsek doğrudan ödeme yaparız yahut o işin değerini öğrenebileceğimiz bir çare ararız. Yapılan

KİTAP, RADYO VE KUŞLAR

KİTAP, RADYO VE KUŞLAR
Mustafa Uysal
Bir kitap aşığı olarak Mehmet Aydoğan’dan bahsetmek istiyorum size…

Hayatında radyo, kitap, dergi ve aile var. Bütün gündemini bunlar belirliyor.

Aile üzerine sürekli araştırmalar yapıyor ve okumalarını son zamanlarda bu konuya teksif etmiş durumda. Kendisiyle tanışalı epey oldu. Arada görüşüyoruz ama her görüştüğümüzde derin bir iz bırakıyor bende. Geçen günkü görüşmemizde yine okuduklarından bahsetti. Aile ile ilgili o kadar geniş bir arşivi var ki… Bu konu üzerinde toplamadığı kaynak kalmamış neredeyse. Hayatı okuyarak ve radyo

Logo Değişikliği

Logomuz ilk haliyle bugüne kadar geldi. 200915
Artık yenilenmenin zamanı gelmişti ve logomuzu yeniledik.
İşte yeni logomuz!
Yenilenme, yinelenmenin önünü kapatır...

YENİ LOGOMUZ

__________________________

Önceki Logomuz

Başlıksız

Başlıksız
Mustafa Uysal
Daha önce yazdım ve Tavşanlı'nın âlî menfaatlerine dokunduğunu falan söylediler...
(Bu sitede var yazdıklarım. 2011 yılı Kasım ayına ait arşiv bölümünde.)
Bakalım bu kez bu âlî menfaatlerin üstüne kusmadan diyeceklerimi ifade edebilecek miyim...

Bugün, bir arkadaşımla birlikte, olumlu yahut olumsuz bir cevap beklemediğimiz, iki dakikalık (120 sn.) bir görüşme için oraya gittik. Gerekli şeyleri zaten yapmıştı arkadaşım, sadece kendisini göreceklerdi.

Güvenlik aradı, yok. Aradı, beklesinler cevabı geldi. (Sebep belirtilmedi.) Yarım saat geçti. Aradı, beklesinler... Bir saate yaklaştı. Biz gidiyoruz, çok da önemli değil, dedik öfkeli ve hoşnutsuz... Kibar adamlar kapıdakiler. Bir daha aradılar, gelsinler, dendi. Kimlikleri veriyorduk ki, hemen ardından, gelmesinler, dendi.

KAVGA ETMEK İÇİN TANIŞMAYA GEREK YOK!

KAVGA ETMEK İÇİN TANIŞMAYA GEREK YOK!

Mustafa Uysal
Kutsal bilimlerinizin bizi yükselttiği zirvede (!) daha önceki insanların dışkılarından başka bir şey bulamadık.

Dışgrup homojenliği yanılgısını yazacağım Türk-Kürt üzerinden…

Gel gelelim ben de o gruplardan birindeyim.

Nitekim bilim insanı nesnelliği diye bir şey var!

Değil, insan var ancak.

Bu zorluğu göze alarak yazıyorum…

Dışgrup homojenliği, “biz” ve “onlar” diye algıladığımız dünyayı “onlar” açısından tamamen birbirinin aynı olarak görmemizdir. Yani bütün Kürtler şöyledir, kalıp yargısı gibi. Oysa bütün Kürtler öyle değil.

Her açıdan homojen değil heterojen bir grup “onlar” da.

Her neyse bu kalıpyargılar bizim dünyayı algılamamızda ve hızlı hareket etmemizde çok işe yararlar ancak her zaman değil.

Bazen hızlı değil akıllı hareket

AKDENİZ’DE ÖLME AYLAN!

AKDENİZ’DE ÖLME AYLAN!
Mustafa Uysal
Bir çocuk ölüyor...Binlercesi öldü.
Çocuk denizde ölüyor...
Deniz ceset dolu...
Cesetler karada olduğu sürece sorun yok kardeşim. Yeter ki, denizde olmasın.
Kırmızı tişörtlü Aylan denizde öldü ve Bodrum kıyılarına attı onu deniz.
Aylan denizde öldüğü ve gözümüzün önüne kadar geldiği için çok içerledik ölümüne.
Deniz bir çocuğu nasıl olur da öldürürdü? Deniz katil miydi?
Elbette değildi. O zaman her birimiz durduğumuz yere göre katil tayin ettik.
Herkes, katilini karşısında durduğu yerden seçti.

Kırmızı tişörtlü, kısa pantolonlu, ıslak saçlı, kumsalda yatan Aylan! Aylan uyan, Aylan orada ölme, lütfen burada ölme Aylan!
Aylan, Akdeniz'de ölme lütfen! Aylan lütfen Suriye'de varil bombalarıyla parçalan, kimyasal gazla boğul, şebbiha bıçağı ile doğran, uçak ve helikopterlerden devletinin sana ayırdığı ölüm ile öl ama Aylan lütfen Akdeniz'de ölme!
Biz çok ağlıyoruz Aylan! Ölme Akdeniz'de Aylan, çok ağlıyoruz seni görünce. Seni görünce yüreğimizden parçalar gidiyor Aylan. Akdeniz'de ölme lütfen, kıyılarımız var ve tatil

DOSTNAME - XXX (İstanbul)

Osman Said DEMİRYILMAZ                                     İSTANBUL

Ey dost,                                                                   01.09.2015

Sana yazmanın özgürlüğünde kalemlerle dansıma başlıyorken,

seni ruhumda bir kere daha hissettim. Hasretinin uzayıp giden sancılarını çekiyorum. Geceler başka ızdıraplara gebe sana ulaşacak namelerin ışığında. Hayaller, umutlar, çiçeklerin bahara özlemi hiçbirisi bu sana ve bir de o şehre olan hasretimi anlatmaya yetmez. Işıklar arasında sıkışmış karanlıklarda çözüm arayan yürekler, bu gece Dostname mesaisinde bana yaren. Puslu gecenin iç karartan havasını yaramasalarda, uçuramasalarda hasret duydukları diyarlara gönüllerini, fikirler zincirlenip duygular salınsa da bu gece bambaşka Dostname’nin satır arasındaki labirentleşen sokaklar!

VUR ULAN, SAĞLAM VUR!

VUR ULAN, SAĞLAM VUR!
Mustafa Uysal
Vur bakalım, vur PKK…

Vur ki, bir daha bu kadar namussuzu bir arada bulamazsın destek için.

Her vurduğunda, yancıların suçu başkalarına yüklüyor vur aslanım, sağlam vur(!)

Vur bakalım, durma vur zira tarih senden yanadır, dünya senden yana, muhalefet senden yana, cemaati, tarikati, partisi, gazetesi, televizyonu, hocası, hacısı, gevşeği, zevzeği… Hatta boş kadehini şimdi masaya vuran ayyaş bile senden yana.

Bomba senden yana, mermi senden yana, füze senden yana, susturucu senden yana, havai fişek, molotof senden yana hatta matbaa makineleri senden yana…

Belediyeler senindir, muhalefet partileri senin, kendi emrindeki memurlarını

DOSTNAME - XXIX (Akrebî Türkler)

Osman Said DEMİRYILMAZ               AKREBÎ TÜRKLER [*]

Sevgili dostum, kalemdaşım,                                                     25.08.2015

Bir ülke var dünyada bambaşka… Patlamaya hazır bir volkan!

Ölümün hayat tarzı olarak kabul edildiği bir yer! Aşk, sevgi, kahramanlık ve ölüm temalarının acı bir bağlılık yemini kadar iç içe yaşandığı nadir ülkelerden biri! Karakteristik yapısından, üzerinde yaşayan insanların bile etkilendiği, stratejik olarak herkesin en çok arzuladığı, merak ettiği ama bir o kadar da çekindiği, sevgilerini dişlerini gıcırdatarak gösterdikleri ülke! Duygusal, sırlı, büyük değişimlere açık, mistik durumlara meraklı, cinselliğe ve adrenalin gerektiren olaylara her an hazır, kuşku ve kıskançlığın kıskacında yaşayan insanların ülkesi…

MAYMUN ORDUSUNUN KOMUTANI 
Mustafa Uysal
Bir video vardı, bilmem hatırlar mısınız? Ormanda Afrikalı askerler, yanlarında bulunan maymuna kalaşnikof veriyorlar. Gerisini biliyorsunuz, maymun tetiği buluyor ve rastgele ateş ediyor.
Aydın Doğan medyasının eğitim yöntemi bu.
Hiç abartısız söylüyorum böyle. Yeni işe aldıkları kişileri böyle eğitiyorlar. Seçtikleri de zaten eğitilebilir oluyor. Tetiğin yerini kendileri buluyorlar ve bir süre kendi hallerine bırakıyorlar. Kendileri bir süre kurşunların mesafesinden çekilip maymunun ateş etmesini bekliyorlar. Maymun elindeki silahın ne kadar değerli olduğunu anlıyor. Yaptığı haberlerin ne kadar etkili olduğunu anlıyor.
Videoya geri dönelim…
Bu maymunların sahiden eğitilebildiğini düşünün yani gösterilen istikametlere ateş edebildiğini, nişan alması önemli değil. Maymun ordusu kurabilirsiniz rahatlıkla. Bir çarpışmada kaç maymunun telef olduğu önemli olur mu? Baş maymunu bile rahatlıkla

İngiltere’nin İstanbul’u Fethi ve 2023

İngiltere’nin İstanbul’u Fethi ve 2023
Mustafa Uysal
Dün bir arkadaşım aynen şu ifadeyi kullanmıştı: “Benim anladığım kadarıyla, AKP olmasa herkes birbiriyle
Bu cümle üzerinde düşünmeye değer.
Artan terör olayları ve ülkemizdeki karışıklıklar üzerine yazılmış bir cümle bu. Ardından Murat Karayılan açıklama yaptı: “Aslında biz tekçi, faşist, sömürgeci devletin yönetim sistemini aşmayı hedefliyoruz. Yeni paradigmamıza göre yaklaşıldığında ordu bizim öncelikli hedefimiz değildir. Ancak AKP kendi çıkarları için herkesi kullanıyor; orduyu da kullanmaktadır. Demokratik Ulus-Demokratik Özerklik perspektifiyle Türkiye'de demokratik bir dönüşümü hedefleyen hareketimizin esas olarak orduyu hedeflemek gibi bir sorunu yoktur. Fakat AKP orduyu önümüze sürüyor ve böylece çatışmalar başlamış bulunuyor.” Buradan anlaşıldığına göre PKK’nın da hedefinde aynı parti var. Gezi süreci, 17-25 Aralık girişimi ve daha benzer olaylar… Hepsinin hedefi aynı parti. Teke indirgersek: Erdoğan.

Dün Cemil Ertem, 12 Eylül öncesi olayları hatırlatarak sordu: “Ben şimdi şunu soruyorum, tarihten çıkardığım bu dersle, Avrupa’da gerici Alman sermayesinin, İngiltere’de ve ABD’de savaştan ve 20. yüzyıldan kalma “gerici” sektörlerden nemalanan finans oligarşisinin istediği bir hükümet kurulursa

Fenerbahçe Aleviliği

Mustafa Uysal
Maçtan hemen sonra iyi bir çay içebilmek için güzel bahçeli bir çayevine gittik arkadaşımla. Oldukça üzgündü yenilgi dolayısıyla. Uzun zamandır görüşmüyorduk ve ben onu ziyarete gitmiştim. Çok uzun zamandır görüşmediğim başka bir şehirden ziyaretine gittiğim arkadaşım, Galatasaray’ın derbi maçı dolayısıyla beni maç yayını olan bir kahvehanede karşıladı. Çok samimi ve sıcak karşıladı, sarıldık kucaklaştık. Gözleri bir yandan ekrana kayarken konuştuk, dertleştik. Çok sevindi geldiğime, sahiden ama. Bakmayın gözlerini maçtan alamadığına. Takımını çok seviyor hatta bu uğurda o kadar çok şey feda etmiş ki, duysanız şaşırırsınız. Öğrenciyken de böyleydi.
Güllerle dolu bahçeye geçtik ve arkadaşım iki çay söyledi.
Hayattan, işlerden, çocuklardan, siyasetten falan ne varsa konuştuk ama söz bir türlü futbola gelmedi. Ben de ısrarcı olmadım zaten. Bütün sözler bitip de altı yedi bardak çayı da içtikten sonra söz de tükenmeye başlıyor araya bazen sessizlik giriyordu. Aradığım fırsat yavaştan görünüyordu yani. Sözü futbola getirip biraz kızdırmak istiyordum. Nihayet sordum:

ULTRA MİNİ ÖYKÜ

ULTRA MİNİ ÖYKÜ
Her gün, Tavşanlı kahvehanelerinde; çok muteber islam alimleri, dünya siyasetine yön veren büyük siyaset adamları ve geçmişte nice kupalar almış futbol dehaları ile çay içen biri olarak (Onlar anlatıyor ben çay içip dinliyorum.) artık ev dışında kitap okumamaya karar verdim. Hayır, okuduğum kitapların yazarları bu adamlardan daha iyi değil. Zaten o kadar güzel esir alıyorlar ki muhabbetleriyle, okumaya fırsat olmuyor. Yine de hepsine duacıyım. Daha tenha yerler arayışındayım zira, her şeyi bilen insanların arasında kalmak beni yoruyor. Bilimsel paradigmaları bir çırpıda yıkan bilim insanları bile var aralarında. Bu durumda daha tenha yerlerde bulunmam ruh sağlığım için gayet iyi bir şey olacaktır. Ne demişler: Tebdil-i mekanda ferahlık vardır.
(Dikkat: Kibir, ironi, sitem, feryat, eziklik gibi ana temaları bulunan bir metindir.)

Münafık Toplumdan Çok Kutuplu ve Uyumlu Topluma

Münafık Toplumdan Çok Kutuplu ve Uyumlu Topluma
Mustafa Uysal

Toplum bilimciler ve devleti yönetenler tarafından yüz yıla yakın bir süredir toplumsal kutuplaşmanın ne kadar kötü bir durum olduğu ısrarla anlatıldı ve bu durum engellenmeye çalışıldı… Çalışıldı, diyorum ama bakmayın böyle bir gayret içinde olduklarına. Aslında bu kutuplaşma hiçbir zaman tam olarak gerçekleşmez böyle bir tehlike bile belirmez modern toplumda. Zira modern toplum özünde münafık bir toplumdur. (Dine ait bir kavramı esas aldığımın farkındayım zira sadece “iki yüzlü” demek anlatmak istediğim durumu karşılamayacaktır.) Toplumsal kutuplaşma aynı zamanda bir çatışmayı da beraberinde getirecektir ki, bu da toplumun yönetilemez bir hal almasını ve toplumsal yapının bir kaosa dönüşmesi sonucunu getirecektir.

Peki, böyle mi olmuştur pratikte?

Hayır. Asla böyle olmamıştır. Türk toplumunun son bir asrını konuşuyorsak asla böyle bir şey olmamıştır. Türk toplumu özünde hiçbir zaman kutuplaşamamıştır.

Bisimit Kim?

Bisimit Kim?
Mustafa Uysal

Toplum olarak bugüne kadar pekçok kişiyi merak ettik.

Mesela: Yeşil kim, Fuatavni kim... Daha bir sürü sayılabilir.
Son zamanların en popüler kişisi ise Bisimit.
Bisimit hangi sebepten merak ediliyor peki?
Bisimit bir yazar ve yazdıkları toplumun çok büyük bir kesimi tarafından çok büyük bir merakla okunuyor. Üstelik bir gazetede falan da yazmıyor. İnternet üzerinde ve sosyal ağlarda yazıyor. Buna rağmen Türkiye'nin en popüler yazarlarından. Sosyal medya üzerinde yazıları en çok paylaşılanlardan birisi. Üstelik bazı yazıları seslimakale.com sitesinde seslendirildi ve milyonlarca paylaşım aldı.
İşin daha ilginç kısmı, Bisimit ismi her yerde konuşuluyor. Anadolunun en ücra köşesindeki kahvelerde bile "Bisimit kim?" sorusunu soruyor insanlar birbirlerine. İnternet vasıtasıyla, Türkçe konuşulan bütün ülkelerde de popüler durumda. Arama motorlarında hep o aranıyor.
Sosyal medya üzerinde adına açılmış yüzlerce sayfa var. Bildiğim kadarıyla aslı

DOSTNAME-XXVIII (MAVİ)

Osman Said DEMİRYILMAZ                                                                                                                                        

MAVi

Sevgili dostum,                                                  14.07.2015

Şimdiye kadar sana hep siyah olarak yazdım. Siyah bende sen demekti. Mavi renkte ise kendimi buldum. Hep seni keşfetmekten bahsediyorum. “Acaba kendimden mi başlasam keşfetmeye” diye düşününce bu Dostnamede çıktı ortaya. Ben demesini sevmem aslında “Mavi” desem kırılmazsın değil mi bana? Aslında “Mavi” de ben demek tam anlamıyla.

Mavi doğuşumdan başlar benim, babamın ilk erkek evladı olunca evdeki ilk Mavi de ben oluyorum tabii… İlk adımlarımı Mavi yazlık ayakkabılarımla attım, anne ve babamın hayran bakışları önünde… Okula her ne kadar siyah önlükle başladımsa da Mavi giymiş gibi hissederdim kendimi. Gökyüzü en sevdiğim doğa parçası, Maviliklere açılan kapı…  Resim yaparken Mavi rengi kullanırdım en çok, bu yüzden önce Maviler biterdi boyalarımda ve kalemlerimde… Yazmaya başlayınca da hep Mavi kalemleri sevdim nedense…

Başkasının Savaşı

 Başkasının Savaşı

 Mustafa Uysal

Uzun uzadıya analize girmeyeceğim savaş konusunda. Sadece birkaç hissimi aktarıp konuyu kapatacağım.

Seksenli yılların başlarında bir yaz sonu tarlada otururken haber geldi, Kıbrıs için seferberlik görevi olan çağrılabilir, diye. Kim nereden duydu ve söyledi bilmiyorum. Tarlanın ortasına ateş gibi düştü haber. Neredeyse sararmış otları yakacak bir "Ah!" çıktı ninemin ağzından. O an yüreğimi kavurup geçen bütün korkuların silindiğini, büyük çok daha büyük bir korkunun çocuk yüreğime oturduğunu hissettim. Siyah beyaz televizyondan bildiğim kadarıyla savaş, uçaklardan atılan ve yere doğru savrulup gelen sonra etrafı cehenneme çevirerek patlayan bombalardı. İran ve Irak’ın uçak, tank ve asker sayılarıydı. Bunların hepsi birleşti ve seferberlik emri olan babamı içine alıverdi haberle birlikte. Kimsenin ağzını bıçak açmadı bir müddet. Herkes sustukça çocuklar daha

Hayat İkiye Ayrılmaz

Mustafa Uysal

Hayat İkiye Ayrılmaz
Sanal ve gerçek diye ikiye ayrılmaz.
Evet, ikiye ayırabiliriz ama böyle değil.
Bir bu dünya, bir de hesap vereceğimiz ve devamlı kalacağımız ana yurt, diğer hayat, kısaca ahiret kelimesi ile ifade ettiğimiz yer var.
Hayatımızın bir kısmının sanal ortamlarda geçtiğini düşünüyor olabilirsiniz. Öyle zaten, geyik muhabbetlerinin ve kaygılanıyomuş numarasının bir numaralı konusu zira. Hayatımızın bir kısmının sanal ortamda bir kısmının gerçek ortamlarda nasıl geçtiğini pek hesaplamadan (Teknik bir ayrım değil.) öylesine söylüyoruz. Sanal ortamı tanımlamaya kalkarsak işin içinden çıkamayız burada. O yüzden kısaca ve burada işimi görecek bir tanım üzerinden gideceğim. Sanal ortamda hayat: Sosyal ağlar ve internet siteleri vasıtasıyla insanlarla gerçek kimlik yahut sahte kimlik üzerinden irtibat kurma, yorum yapma, fikir beyan etme, video, ses, fotoğraf ve yazılı şeyler paylaşma... Daha da ayrıntılı hale getirilebilir. Gerçek hayat: Fizik zeminde beş duyumuz ve kalbimizle algıladığımız evrende her tür faaliyet yahut faaliyetsizlik.
Sanal hayat ile gerçek hayatı ayırabilir miyiz peki?

DOSTNAME-XXVII (Gölgeden Aydınlığa)

Osman Said Demiryılmaz          

GÖLGEDEN AYDINLIĞA

Ey eskimeyen dostum,                          30.06.2015

Eskimek, kötümser bir anlam katıyor gibi olsa da ilk duyuşta. Aslında bendeki yerinin, hatırının, hatıranın güzelliğini ifade ediyor. Eskimeyen eskilik iyidir. Epey oldu senle denebiliyorsa bir ortak geçmiş var demektir. Şimdilerde pek çok yerde işitim, diyorlar ki; “Neler oluyor bize böyle?” diyorlar ki; “Ne bu halimiz böyle?” Ne var halimizde diye döndüm baktım, kendime, kendimize… Keşfeyledim, içimde gizlediklerimi ve paylaşmak istedim seninle.

Duadan Sonra

Duadan Sonra
Mustafa Uysal
Rabbim, biz Müslümanlar bu ortamlarda pekçok iddia ortaya koyduk.
Müslümanlık tasladık hatta bazılarımız kefenini giydiğini söyledi.
Rabbim, sanırım iddialarımızı ispatlama zamanı, imtihan zamanı.
Rabbim, iddiamız bizi kurtarmaz ve ispat gerekiyor biliyoruz.
Nice yıldır durduğumuz yerden ayaklarımızı kaydırma Rabbim.
Biriktirdiğimiz üç beş dünyalıktan ayrılmayı zor gösterme bize. Asıl yurdun ahiret olduğunu unutturma bize.
Rabbim, vaadin gerçektir, kaldıramayacağımız yükü yükleme bize.
Rabbimiz, bir iddiamız var ve ispat istiyor şimdi ama yine de senin yardımın olmadan yapamayacağımızı biliyoruz. Aciziz, aciz olduğumuzu bize unutturma ve bu acizliğimizi zillete bahane yaptırma.
Kalplerimize sekinet indir. Sükut ve huzur içinde dik durabilelim.
Bir kez daha, Rabbimiz çekemeyeğimiz yükü yükleme ve yüklediğin zaman da kuvvet ver.
Rabbim, sadece tarhana çorbasını alma soframızdan, onu çok seviyoruz. Rabbim, izzet ve şeref senin yanındadır, onu alma sinemizden onursuz yok oluruz. Bir nimet verdiğinde de senden olduğunu bildik ve şımaranlardan olmadık, aldığında da isyan edip nankörlük edenlerden olmamamız için yardım et.
Bizi yüreklerimizdeki iktidarı önceleyen kullarından eyle. Kalbimizin sahibi ve tek hükümdarı hep sen ol.
Peygamberlerinin çocuklarına tavsiyesini madem bize kadar ulaştırdın biz de istiyoruz illa Müslümanlar olarak ve iyilerle bilirkte ölmeyi. Ayaklarımızı kaydırma.
Şimdi bir Musa cesareti bir Harun sadakati ver bize ve Samiri'yi tanıma feraseti. O hep desin ki, bana dokunmayın. Rabbim, bari bunu desin ve biz bilelim.

SOSYAL MEDYA: BURAYA ÇÖP DÖKMEK YASAKTIR!

SOSYAL MEDYA: BURAYA ÇÖP DÖKMEK YASAKTIR! 

Mustafa Uysal

Sosyal medya çok önemli bir mecra iletişim açısından. İnsanlar iletişimin tadını çıkarıyorlar ve hatta suyunu çıkarıyorlar. (Deyimi bozduğumu biliyorum.)
Elbette çıkarsınlar. Nihayet iletişim her insanın hakkı.
Peki, asıl soruya gelelim: Bugün sosyal medyada yapılan işlem tam olarak bir iletişim midir? Bu soru bir kenarda dursun. Nihayetinde bu konu ayrı ve genişçe işlenmeli. Hedefimizde bu yok zaten.

Son günlerde sosyal medyada çok tuhaf paylaşımlar görüyoruz. Örnekle anlatalım: Ölmüş akrabasıyla fotoğraf yayınlayanlar dahası bunu beğenenler, acile gelen ve nefes alamayan babasının başında fotoğraf çekip (selfie) “Babamı acile getirdik, nefes alamıyor adam.” Diye yazanlar. Üstelik gülümsüyor zira fotoğraf çekilirken gülümsenir ilkesi ihlal edilirse fotoğrafın sıhhati zedelenir(!) Af edersiniz, tuvalet ve banyoda bile fotoğraf çekip yayınlayan var.
Evet, bizi ilgilendirmez. Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler…
Yine de belki ilgilenenler için biz söyleyelim ve farkında olmayanlar farkına varır ümidiyle uyarı görevimizi yerine getirelim.

Bir hikaye:
Geçen gün kahvede arkadaşlarla oturuyoruz (homososyal erkek mekanı) arkadaşlardan birisi cüzdanından iki fotoğraf çıkarıp

Vahiy ve Yağmur

Vahiy ve Yağmur
Mustafa Uysal
Allah vahyi yağmura, yağmuru vahye benzetir.
O yüzden Kur'an okunduğunda bir bahar yağmuru hayal edin.
Elbette yağmur yağdığında da bir vahyin yüreğinize indiğini.
Yağmur inmeyen toprakları gözünüzün önüne getirin. Kur'an'dan uzak kaldıkça siz de öyle kuruyup gideceksiniz.
Kalbinize, hergün biraz da olsa vahyin can suyu yağmurunu yağdırın ki, neşe dolu canlı bir kalbiniz ve ahiriniz BAHÇE olsun.

(Cennet Arap dilinde bahçe demektir. Allah kelimelerle nasıl sürekli bir irtibat kuruyor.)

DOSTNAME-XXVI (Maden)

OsmanSaid DEMİRYILMAZ                MADEN

Ey gönül dostum,                                                              13.05.2015

Yazmak bir terapi bazen. Bir hikayenin içinde, romanın satırlarında, bir şiirin Türkçe kokan mısralarında gezinmek, bir yeşil bahçede gezinmekten farksız benim için… Nefes alıyorum adeta kalemin ucundan, kağıdın kokusundan… Hele bu yazış serüveni sana ise… Bir başka aleme götürüyor beni. Lakin bu kez bir hikaye anlatacağım sana. Bambaşka bir hikaye… Alın yazısı kapkara yazılmış, yüreği bir başka atan, alnında helal kazancın teri, ruhunda yaşanmışlıklara inat bir başkaldırışın hikayesini! Sana bir maden hikayesi anlatacağım.

Meal Okumak

MEAL OKUMAK
(Kalk ve Uyar'dan alıntıdır.)




MEAL OKUMAK
(Kalk ve Uyar'dan alıntıdır.)
1. Okuyacağımız meali dikkatli seçmeliyiz. Bu konuda ciddi bir çalışma yapmalıyız. Mümkünse iki farklı meali birden aynı anda okumalıyız.
2. Meali nüzul sırasına göre okumak daha kolay anlamamızı sağlayabilir. Mümkünse okuduğumuz bölümle birlikte o zamanı anlatan (tarihi gerçekliği yüksek) siyer yada tarih kitabı da okumalıyız.
3. Meal okuyarak Kur’an-ı Kerim konusunda uzman olacağımızı düşünmemeliyiz. Biz okuma, anlama ve yaşamakla yükümlü olduğumuz Kitabımıza, sadece

A'mak-ı Hayal

Amak-ı Hayal Okuması
Mustafa Uysal
Amak-ı Hayal'i severek okumuşsanız ya anlamamışsınızdır yahut vahiyden uzaksınızdır.
Tasavvuf diye felsefe karışımı ile ortaya konulmuş bu eser bir asır boyunca övgü almış. Okuyanların yorumlarından ve yazılarından bunlar anlaşıyor.
Milliyetçisi okumuş ve sevmiş, tarikatçisi okumuş ve sevmiş, solcusu okumuş ve sevmiş, seküleri okumuş ve sevmiş, dincisi okumuş ve sevmiş, Hristiyan’ı okumuş ve sevmiş, Müslüman’ı okumuş ve sevmiş...
Bütün felsefi akımlardan bir tutam, Hint’ten ve Çin'den bit tutam, Binbir Gece Masallarından ödünç (!) alınmış hikayeler ve size muhteşem bir eser (!).
Başta söylediğini biraz sonra tekzip eden sonra tekrar savunan ama aslında vahdet-i vücudu dolaylı ve çaktırmadan anlatacağım diye olmadık saçma gazete tefrikasını şaşaalı bir roman diye okumuş olmak tuhaf bir duygu.

DOSTNAME-XXV (Gözyaşlarıyla Ciltlenen Satırlar)

Osman Said DEMİRYILMAZ     GÖZYAŞI İLE CiLTLENEN SATIRLAR

Sevgili Dostum,                                                     28 Şubat 2015

Bu okuyacağın satırlar, bir gözyaşı külliyatına vesile olmak veyahut okurken ıslanmış yanaklarda gözyaşıyla ciltlenip bir küçük kitapçık oluvermek dileğiyle yazılmıştır.

O da diğerleri gibi bir imtihana tabi tutulmuştu, hem de çetin bir imtihana… Hayatın kuşattığı bir alemde mücadele ediyordu nefsiyle ve nefsine hükmedemeyenlerle! Zeka ne kadar güçlü olursa da, ancak ruh ile açılabilirdi bu sandığın kilidi.

Ağlayan bir kitap duymuş muydunuz hiç hayatınızda? Okumuş muydunuz hiç, bir damlanın satırlara düşmemiş külliyatını? İşte bu kilitli sandığın sahibi bu külliyatı yazıyor kaç zamandır!

KIRK

KIRK

Mustafa Uysal
40 yaşıma girdiğim gün (2015) kendime bir hediye vermeyi düşündüm. (Doğum günü geleneğinden çok uzak biri olarak saçma geldi ama olsun.)
Hediye olarak, yıllarca okuduğum ve anlamaya çalıştığım Kur'an'dan bir parça seçtim. 40. Sure. Bu sureyi bir yıl boyunca okuyayım, tefsirlerine bakayım, inceleyeyim, hakkında yazılmışları okuyayım, ne bulursam en derinine kadar inceleyeyim. En güzeli de bu sureyi yıl boyunca aslından dinleyeyim. (Araç mp3 çalar.) Neredeyse ezbere yaklaşsın hatta ezberleyeyim. Bunca yıl boşa geçmiş olmasın en azından ve bu bir kırılma noktası olsun. Bundan sonra geriye baktığımda aklımda kalacak olan güzel bir şey olsun. Allah'a hamd olsun, şimdi diyorum ki, iyi ki böyle bir şey yapmışım. Bir sure bile olsa sürekli ama sürekli onunla meşgul olmak çok güzel bir şey.
Henüz iki ay bile dolmamışken Kur'an'la daha çok irtibatım var artık. Bu vesileyle dua ediyorum, Kur'an'ı daha çok sevdirmesi için. Bundan sonra da değişik surelerle devam edeyim istiyorum. Belki artık bir yıl değil ama uzunca bir süre derinlemesine ilgileneyim istiyorum. Ailem de aynı sureyi dikkatle takip ettiler benden görerek. Ailece Mü'min (Ğafir) suresi ile irtibat kurduk ve farkına vardık.
Bu hediyeyi kendime ben vermemişim Allah vermiş gibi hissediyorum ve mutlu oluyorum. Belki salih amel değil güzel amel (hasenat) ama diğer insanlara da bu surenin yansımalarını aktardığımı gördükçe salih amele de dönüşeceğini düşünüyorum.
Buraya yazmamın sebebi de belki bu doğru bir şeydir ve bir usul olarak takip etmek isteyen çıkar, diye. 

(Ahkaf) 46/15:
Biz insana, ana-babasına iyilik etmesini tavsiye ettik. Annesi onu zahmetle taşıdı ve zahmetle doğurdu. Taşınması ile sütten kesilmesi, otuz ay sürer. Nihayet insan, güçlü çağına erip kırk yaşına varınca der ki: Rabbim! Bana ve ana-babama verdiğin nimete şükretmemi ve razı olacağın yararlı iş yapmamı temin et. Benim için de zürriyetim için de iyiliği devam ettir. Ben sana döndüm. Ve elbette ki ben müslümanlardanım.

UMUT

Seninle Benim Aramda Fark Var Umut
Araştırmacı-Yazar Ali Rıza Soyaslan’ın kaleme aldığı ’Seninle Benim Aramda Fark Var, Umut’ isimli kitabı çıktı.
Gonca Yayınlarından çıkan eserin önsözünde şunlar yer alıyor; "Kalk. silkelen, kendine gel! Umutsuzluğa sarılma, umutsuzluk şeytandandır! Ümit etmek Allah'tandır!" Ne güzel söylemiş Şems-i tebrizi...
Umut dolu olmalı bir Müslüman. Yaşantısındaki her alana pozitif mutluluklar saçmalı. Müslüman ile diğer dinlere mensup insanlar arasında fark olmalı. Bu fark umut olmalı. Engellilerin dünyası ise bambaşka. Seninle benim aramda fark var, Umut diyorlar. Her alanda Başarılılar...

Şükür hâlindeler. Engelli kardeşlerimizin dünyalarına girdikten sonra başarının ne demek olduğunu gördüm. Var olana şükür etmenin anlamını öğrendim.

Hz. Mevlana ne güzel söylemiş:

NEY ve KÜLTÜR

NEY ve KÜLTÜR
Mustafa Uysal
Ney dini özellik barındırır da niçin saksafon sekülerdir?
Örneğin Kuzey Amerikalı bir Siyahi Müslüman olsa...
Ney dini müzik için daha uygundur, deseniz... Saksafonun nesi var, diye düşünür.
Demek bunlar hep kültür unsurları. Dine aitmiş gibi kodlamamak lazım zihinlerde.
Tamam neyle ilgili tonla güzel yorum vardır, ruhi tarafı olduğu falan da söylenir... Söylenir... Hatta bunu güzel bir adam da söylemiş olabilir. Yine de bu, neyi dine dahil etmez. Sadece kültürün bir öğesi olur.
Ney dinlerken ilahi bir hava hissediyor olabilirsiniz, olur öyle.
Ney de dinleseniz saksafon da dinleseniz sonuçta "Müzik" dinlediğinizi bilin ve herhangi bir dine yamamamaya dikkat edin. Müzik iyidir, değil. Güzel müzik iyidir, keyfini çıkarın Kur'an'dan arta kalan vakitlerde.

♥… EBEDİ TUTKU …♥ (İ.F.A.)

BÜTÜNLÜK

BÜTÜNLÜK

Mustafa Uysal

Biz mi doğru anlıyoruz yoksa gayri müslimler mi doğru anlıyor?
Biz Müslümanlar, yeni veya ilginç bir şeyle karşılaştığımızda yahut alıştığımız ve içeriğini bilmediğimiz bir şeyle karşılaştığımızda şu ayeti hatırlıyoruz: "Nahl 40: Biz, bir şeyin olmasını istediğimiz zaman, ona (söyleyecek) sözümüz sadece "Ol" dememizdir. Hemen oluverir."

Oysa gayri müslimler, böyle bir durumda durup düşünüyorlar, nasıl olmuş, neden olmuş, neden böyle oluyor, bir yasası var mı, biz de yapabilir miyiz acaba, iyice araştırmalı bunu, gibi bir tavır takınıyorlar. Sanki onlar "Casiye 13:  Elbette bunda düşünen bir toplum için ibretler vardır." ayetine ve benzer ayetlere uygun davranıyorlar.

Şimdi soruyorum, hangimizin tavrı doğru olan? Biz daha hangi durumda hangi tavrı takınacağımızı mı bilmiyoruz yahut işin kolayına mı kaçıyoruz? Oysa ilk devirlerde Müslümanlar daha meraklı idiler. Daha çok araştırıp daha çok düşünüyorlardı ve "Rum 37:  Şüphesiz imanlı bir kavim için bunda ibretler vardır." ayetinin gereğini yerine getiriyorlardı.
Bizim bu tavrımız kolaycılıktır, umursamazlıktır ve işine geleni almaktır. Vahye bir bütün olarak bakmadığımızı gösterir. Aynı şekilde gayri müslimler de vahye bir bütün olarak bakmazlar. Onlar da işlerine geleni alırlar.
Can alıcı soru: Onlarla aramızdaki fark ne o zaman?

Yazarımız İSMAİL FAZIL ATABAY'ın 3. kısa filmi...

'HU'ZUR -- kısa film -- İsmail Fazıl Atabay

senaryo ve yönetmen : İsmail Fazıl Atabay
yapımcı : Mustafa Uysal
oyuncular : Ali Çetin, Umut Çetin
set sorumlusu : Özkan Coşkun
yapım : EDEBYA

 

 

Aşure Yemek Demek

Aşure Yemek Demek
Mustafa Uysal
Yemek dağıtarak yani bu vesileyle, şey işte aşure veriyoruz komşulara fena mı...
Aslında dinimiz de...
Hediyeleşiyoruz. Dini günlerimiz de önemli bir yerde.
Aşurenin tadı güzel aslında bize pekçok kötü şeyin anısını taşıyor olabilir.
Gemide yaptılardı ya hani...
Dini günlerde yapmak lazım belki. Kutsal yemek olmaz tabi de yani aramızda bak, dostluk falan...
950 sene hiç durmadan mücadele etmiş tabi Nuh, aşure de yapmış arada.
Ne bileyim sıcak sıcak aslında güzel de oluyor.
Dini günlerde... Dini gün derken yani hani nereden dini olduğunu da pek bilmiyorum sanki.
Neyse önemli bu aşure. Ekonomi canlansın, din canlansın, kardeşlik işte şey... Komşular hem... Diyeceğim aslında...

♥… BENİ UNUT DEME …♥ (İ.F.A.)

Toplumsal Fedakarlık

Ada Mahallesi Muhtarlığının düzenlemiş olduğu etkinlik 10 Eylül 2014'te Hayırlı Hizmetler Vakfı'nın eğitim binasında gerçekleştirildi. Şair, yazar ve araştırmacı aynı zamanda Muhtar Halil Oral'a mahallesi için gösterdiği duyarlılığa teşekkür ederiz.

DOSTNAME-XXIV (Son Yaprak)

Osman Said DEMİRYILMAZ                                  SON YAPRAK

Selam sana vefakâr dost,                                   02.09.2014

Sana bugün farklı bir günden sesleniyorum. Yıldızlar bir başka sanki bu gece… Adı vefa denilen bir gemideyim sanki. Dostanmenin öbür ucunda sen varsın, heyecanım ondan. Sanma insanın dostuna ulaşmasının mutluluğundan daha ötesi yok. Belki bu paylaşım daha güzel yazılabilir ama duygularım daha güzel yaşanamaz bu gece. Seni sende buldum yine. Nokta konmamış bir Dostnamede rastladım sana. Satırların arasında sakladığım, hatıralarımı paylaşma fırsatı geçti yine elime. Ama bu kez farklı, bir başka sanki.

DOSTNAME-XXIII (Elifce)

Osman Said DEMİRYILMAZ                            ELiFCE

Yüreği sevgiyle dolu, Kahraman dostum,                  26.08.2014

Hep insanlar mektuplarda kendilerinden veya çevresindekilerden bahsederler. Ben de sana bu Dostnamede birinden bahsedeceğim; Tıpkı senin gibi,  yüreği sevgi dolu ve kahraman birinden. Onunla üniversitenin kapısında tanıştım yıllar önce. Sen de şimdi tanıyacaksın onu!

Adı Elif. Tıpkı dik duruşu gibi, ismi ile müsemma denir ya hani. Üniversiteye ilk geldiğimiz günlerde dikkatimi çekmişti kapıda bekleyen ve yargılayan gözlerle etrafını süzen o masum hicabî çehre. Birkaç kez, her geliş, gidişimde rast geldi gözüm, ama ne yaptığını çözememiştim önceleri...

♥… YOKLUĞUNDAYIM …♥ (İ.F.A.)

DOSTNAME-XXII (Üç Sevgili)

Osman Said DEMİRYILMAZ                         ÜC SEVGiLi

Merhaba benim sevdaya sevdalanmış dostum,                             12.08.2014

Ruhumu sızlatan, değişik duygulara karışmış manevi iklimleri hissetim bu Dostnameye başlarken.

Sana üstadlık edemeyeceği söylemiştim hatırlar mısın? Yanılmamışım. Bizden üstad değil olsa olsa üsved olur. Bendeki ufak değişimleri gözlemlemeye çalışıyorsun. Oysa kâinatın bile saniyede milyonlarca kez değiştiğini düşünürsek, bendeki değişimlerin bir hiç hükmünde olduğunu göreceksin! Rabbimin ihsanı büyüktür. Bize ne bahşederse onu yaşarız.

Süleyman Ceylan İlahiler

Süleyman Ceylan
Süleyman Amca, 90 yaşında. Tavşanlı ilçesi Balıköy Beldesinde yaşıyor. Güzel ilahiler biliyor ve gençliğinden beri söylüyor. Çoğu ilk kez duyacağınız ilahiler. Ondan bir hoş sada kalsın istedik ve kaydettik.
Edebya Film

KAN İÇİNDE BİR/BİN GECE

KAN İÇİNDE BİR/BİN GECE
Mustafa Uysal / 020814

Biz Müslümanlar yıllardır kan ve gözyaşı ile yaşıyoruz…

Bir ramazan ayı daha kan ve gözyaşı ile geçti. Her gün parçalanmış cesetler, kan revan içinde çocuklar görüyoruz. Üzgünüm, üzgünsünüz…

Güçlü ve adil bir ümmet eyle bizi Allah’ım.

Dün gece sabah namazına yakın çocukların paniklemesi ile uyandık. 5 yaşındaki oğlumun yatağı, kendisi, yerler, her yer kan içindeydi. Beyaz atleti kandan kırmızıya dönmüştü. Elleri, yüzü tanınmayacak kadar kandı…

DOSTNAME-XXI (İffet)

Osman Said DEMİRYILMAZ                 iFFET

Benimle beraber gaflet uykularından uyanan dostum,                  29.07.2014

Bazen insan farkına varmaz yaşadıklarının onu nereye götürdüğünü. Sarılır bildiği birkaç şeye, kapılır akıntıya durduramaz kendini. Artık uyanma vakti; gaflet uykusundan akıntıya kapılıp başıboş yaşamaktan uyanma vakti. Sen de gel dostum bugün İffet konusunu konuşalım senle… O kadar tanıdığım insan var ki kapılıp akıntıya iffetlerini unutan! Sen ben ve bu satırları okuyanlar, kapılmasın iffetsizlik akıntısına, uzaklaşmasınlar iffet kıyılarından!

Güncel Şeyler

Güncel Şeyler

Mustafa Uysal

-Tavşanlı Belediyesine bir teşekkür ile başlamak istiyorum: Bu yıl Ramazan eğlencesi yapmadıkları için teşekkür ederim. Ramazanı idrak adı altında İslamın ruhuyla bağdaşmayacak hatta Ramazana hiç yakışmayacak şeyler yapan belediyeleri görüyoruz ve bu teşekkürü hak ettiğinizi biliyoruz. 

Yalnız, Kanaltürk iyi fikir değil. 

-Önemli bir uyarı!

Geçen bayram sevinci o kadar çok abarttık ki toplum olarak, tam 5 kişi havaya açılan ateşten ve konvoylardaki trafik kazalarından öldü. Bunları yapmayın lütfen. Tamam bayramdır, seviniriz ama insan gibi sevinmek lazım. Balkondan ateş açınca, kalabalık içinde havaya ateş açınca, konvoy yapınca daha mı çok bayram oluyor? Yapmayın böyle! Ramazan bayramını kana bulamayın, sevincinizi lütfen biraz da içinize saklayın, o kadar çok seviniyoruz ki toplum olarak dışarıdan bakan birisi, topluca cinnete uğradığımızı